Ik moet u spreken…
De nood is hoog, er zijn duizenden kinderen in gevaar binnen de grenzen van ‘ons veilige’ Europa. Kinderen gevlucht voor oorlog en geweld op zoek naar veiligheid leven in erbarmelijke omstandigheden op het Griekse eiland Lesbos. Kinderen die niet naar school gaan, slechte voeding krijgen en in afval leven. Kinderen zondere veilig huisje, niet eens goede tent. Kinderen zonder wc’s, douches en water.
En minister president alleen al de laatste 6 weken kwamen er 1000 kinderen bij.

Campus Kara Tepe, de opvangplek voor extra kwetsbaren zoals kinderen, zwangeren, zieken en ouderen = VOL
Op Kamp Moria leven 8500 mensen terwijl er capaciteit is voor 2300 = VOL

De eilanden zijn gevangenissen geworden voor onder andere alle duizenden gevluchte kindjes.
Men moet inmiddels minimaal een jaar wachten voordat het eerste gesprek van de asielprocedure start.
Een jaar lang vol trauma opgesloten in totale hectiek.

HET GAAT MIS MINISTER PRESIDENT…
Voor de deur staan de drukste maanden qua aankomsten en alles is al vol.
De gure winter komt er aan.

Ik vraag u om Lesbos op uw agenda te zetten. U mag langer zwijgen maar ik doe het niet. Al drie jaar worden hier kinder- en mensenrechten geschonden en u weet dat… Dat mag niet!

Investeer in veel meer asiel experts, zorg dat Griekenland hulp krijgt bij de procedures. Stuur advocaten en zorg ervoor dat de procedures veel sneller verlopen zodat mensen snel weten waar ze aan toe zijn. Mensen die terug moeten moeten terug mensen die recht hebben op onze veilige steun gaan we beschermen.

In 1951 hebben we met Europa beloofd in het vluchtelingen verdrag elkaar te zullen steunen. Het is echt tijd dat we de daad bij het woord voegen en deze mensen in nood veiligheid bieden. We mogen niet uit angst voor de beweging van extreem rechts zwijgen over de mislukte EU-Turkije deal. Ook als wij geld geven aan regimes om hun grenzen te sluiten zullen de mensen blijven komen.

Mocht u langs willen komen bij ons op het eiland of met ons willen praten we hebben er veel voor over samen om de tafel te gaan. Info@becausewecarry.org

Moedige Groet

Steffi de Pous

Foto: Paula Bronstein