Asra

Claudia: “Gistermiddag, uurtje of 3:30, tijdens de barbershop op Moria ging ik even buiten zitten, even frisse neus halen. Naast sectie A & B waar de alleen reizende kinderen zijn en C, waar de alleen reizende vrouwen leven heb je nu ook sectie D. Een on-officiële sectie voor alleenstaande moeders met jonge kindjes. Met z’n allen in een grote tent, veilig bij elkaar met een beetje toezicht.”

“Twee zusjes van een jaar of 4-6 uit Syrië kwamen naast me zitten. Diezelfde ochtend hadden ze aan de zijkant een beetje meegedaan met de yoga dus we begonnen een beetje te kletsen. In het Arabisch vroegen ik ze naar hun naam en zij vroegen hoe ik heette.
Het kleinere meisje toverde ineens als verrassing een Barbie van achter haar rug. Een intens full body kippenvel moment, want ik zag meteen… hun moeder had om de naakte Barbie een jurkje gewikkeld van een UNHCR deken. Zo’n deken die van ieder mens gelijk een vluchteling maakt zelfs van Barbier. Het meisje liet mij vol trots haar mooiste eigendom zien. Hoe veerkrachtig zijn kinderen he, de verbeeldingskracht is immens en de rijke fantasie is hun overlevingskracht. ‘Hoe heet ze?’
ASRA‘ zei de grote zus. ‘Wat is ze mooi
Dank je’ ‘En waar komt Asra vandaan?
Gewoon hier uit Moria.’ …”

Deze mama’s zullen we een aantal van onze stof pakketten brengen. Zodat ze kleurige jurkjes kunnen maken voor de dochters en hun popjes.