4 babies tussen plastic tassen op karton

We besloten na het extreme hoge aantal van nieuwe arrivals die de afgelopen dagen zijn aangekomen in de avond te gaan polsen hoeveel mensen er buiten slapen in Moria. 
Wij, vieren vrouwen, gingen de poort van Moria binnen.
We zijn wat gewend, maar dit was slikken.
Honderden mensen lagen op de grond op kartonnen dozen, op plastic zakken tussen de kiezels.
We maakten praatjes, hielden huilenden moeders vast en besloten dat wat we hadden uit de auto’s te gaan halen.

Een deken, wat babydragers, een aantal Baby Carry Bags, 2 knuffels, wat flessen water, een handje geld en onze eigen kleren.
We telden vier jonge baby’s. Deze mensen hadden allemaal niet gegeten, ze waren te laat voor het eten binnen gekomen. We tilden hun tassen, luisteren naar hun verhaal en besloten de mensen die al langer in Moria leefden om hulp te vragen.
We kregen van moeders luiers, rijst en dekens. Vaders begonnen praatjes te maken met de nieuwkomers en deelden adviezen en kennis.
De dame met de baby met poepluier moest huilen toen we haar 2 nieuwe luiers gaven gekregen van een moeder uit een isobox.
We hebben dragers om gedaan in het pikkedonker. Zodat de baby’s veilig zitten. Clau en Lisette gaven hun truien weg aan een andere huilende moeder zodat ze even kon gaan zitten. 
We houden ons hart vast. Moria is vol, overvol… wat als er nog meer mensen bij komen.
En die gaan komen. Nu zijn we altijd van doen wat we kunnen doen. Dus dat is de knop die om gaat. 
We hebben nog 2000 boxkleden. Die willen we bij de mensen krijgen die buiten slapen.
We gaan jullie om hulp vragen als ons plan helder is. Schouders eronder en gaan 🍌

Sleep well