Mijn liefste drager

Vannacht vier jaar geleden kwam ik terug met mijn vriendin Anna en besloten we in actie te komen. We hadden een bond huwelijk met dansen, vreten en muziek. Alles was er die avond op het huwelijk, liefde vooral en met een gevoel van totale overvloed besloten we moeders en hun kinderen te gaan helpen op de vlucht. We konden niet langer meer toekijken of beter wegkijken.
Actie ik de taxi.
Nu vier jaar later heb ik vandaag mijn lievelings drager weggegeven aande vrouw die alleen is gevlucht maar haar 1 maand oude baby. Haar hoofd zegt genoeg.

Ik heb mijn kinderen er uren in gedragen, het was niet bedacht, ik zag haar en ik dacht ik ga naar mijn auto en mijn lievelings pakken en ik geef het weg.

Dat is waar ik voor sta. Voor samen delen wat we hebben. Voor elkaar zorgen, elkaar zien en horen en alle kleine beetjes helpen daarbij.

Ik ben moe van de hele dag, maar de nightshift begint over een uur. Het zelfde doen als we toen in 2015 deden.
Mensen in nood helpen die buiten slapen.
Luiers, muselirepen, water, billendoekjes, dekens en babymelk. En vooral veel praatjes maken en kijken hoe ik kan helpen.

Ik dank jullie allemaal voor alle steun en liefde. 
Samen zijn wij Because We Carry.
Dank je wel Anna dat je toen met mij in de actie bent gegaan. Het heeft alles veranderd in mijn leven. Het is soms zwaar, soms licht en lief, soms raak, vaak rauw en ik ben elke dag, blij met deze keus die we toen gemaakt hebben. Ook al staan we hier niet meer samen in, toch waren we elkaars vonk. 

Ik heb veel vriendinnen gemaakt, zusters gevonden en mede missie kameraden ontmoet de afgelopen jaren. Stuk voor stuk toppers. Zeker dankzij jullie, doen wij wat wij doen.

Dank mooie drager dat je mijn kinderen droeg en lieve vrouw ik hoop dat jouw kleintje zich wat veiliger voelt dicht bij jouw hart en dat jij weer lekker je handen wat vaker vrij hebt.

Liefde! 
Steffi