Bergen afval

Ik ben net terug van Lesbos. Een korte intense reis met veel diepte en hoogte punten. Ik ben intens geraakt door de veerkracht van deze mensen die echt overgelaten worden aan de ruigheid van hun wankelen bestaan.

Voor mij zijn de grootste problemen, afval, sociale controle en medische zorg. 
Het is te groot, allemaal te groot, niets doen vanwege deze grootheid zou een optie zijn.
Angst dat verandering toch niks uit maakt.

Maar zo zit ik niet in elkaar.
Ik ben geen dokter, geen straatcoach en ook geen vuilnisvrouw. Maar ik kan wel proberen om te doen wat ik kan doen. 

En dat is iets.
Dus ik wil samen met het BWC meiden team ons de komende 3 maanden in gaan zetten om het afval aan te pakken. Mensen overlaten aan hun lot is een ding, maar dat dan ook nog eens plaats laten vinden op een vuilnisbelt dat is echt te walgelijk voor woorden.

Naast alle projecten zoeken nu we een mogelijkheid om 4x per dag een vrachtwagen te laten komen en al het afval op te laten halen. Er is al een andere organisatie die er ook 4 per dag doen.
Dat is dan samen 50% van het vuilnis wegwerken.
Dan blijft er nog 50% liggen en daar hoop ik een Progamma voor te bedenken misschien met vuilnis inruilen voor goederen.
Goederen die hard nodig zijn zodat iedereen vuilnis gaat verzamelen. 

Als je slim bent in een vuilnis Progamma mail kaatje@becausewecarry.org. Wanneer je een vuilniswagen in Nederland weet te vinden, let us know. 
Alle slimme ideeën zijn welkom.

Waarom vuilnis een probleem is? Omdat er teveel mensen leven en waarom de overheid of de EU er niks aan doet? Die weg loopt dood… en ga ik geen aandacht aan geven. Dan heb ik nog 37 andere bizarre vragen.

Lisette gaat morgen met de vrachtwagen jongens om de tafel en we gaan een plan van aanpak bedenken, vaste ophaal plekken en dagelijkse checks dat moet sowieso. Misschien red het team het niet en is er een extra iemand nodig. Let’s see. Eerst moeten alle bergen weg, en weer weg en weer weg. Dan komen er vast antwoorden, slimmere plannen en een betere aanpak. 
Gewoon starten is wat mij betreft nu nodig.

Kinderen spelen, eten, lopen en slapen in het meest smerige afval.

Liefs
Steffi