kleurige kleding aan het hek om het kamp

En we worden, zoals wel vaker, weer eens maximaal uitgedaagd.
Voordat ik dit hele verhaal opschrijf vind ik het belangrijk om met jullie te delen dat we vol overgave zijn, vol vertrouwen en dat we zullen meebewegen. Toen ik gister een podcast luisterde kwam de volgende zin zo binnen, kippenvel all over:
‘Obstacles are detours in the right direction’.

Okay, tijd voor wat uitleg.

❤️Maanden zijn we bezig geweest met onze registratie in Athene. Nachtwerk, klotsende oksels, alles. De 8 cm dikke map ligt al weken ergens op een bureau in Athene en we horen telkens dat we nog even geduld moeten hebben.
Dat doen we….

❤️Al maanden hebben we constant onrust met teams die wel en dan weer niet kunnen komen vanwege Corona.
Gelukkig hebben we een aantal te gekke weekteams mogen ontvangen en hebben we mega samen geknald, maar nu er flink Corona op Lesbos is hebben we besloten de teams weer on hold te zetten.

❤️In de quarantaine die op Kara Tepe is geplaatst (afgesloten van de rest van de campus) hebben 17 mensen Corona. Wij hebben hen geholpen, zijn allemaal 2 x getest en zitten nu thuis omdat we geen enkel risico willen nemen. We zijn gelukkig coronavrij. Maar je zou maar gevlucht zijn en dan in de hitte in een container met Corona moeten zitten, afgesloten van de wereld. Pfff

❤️Het team is kapot moe. Zoveel de teams gemist, zo hard gebeurd de afgelopen maanden, dus deze quarantaine komt goed uit, al is rust nemen na maanden in de 5e versnelling staan niet heel makkelijk.

❤️Dan is daar een mail vanuit Moria, ze sluit haar deuren. Corona komt te dicht bij (60 besmettingen op het eiland nu) de ongeveer 15.000 mensen die in Moria leven moeten beschermd worden, dat is het belangrijkste, en de liefdevolle zorg is dan begrijpelijk even een mindere prioriteit

Dus…
We zitten thuis, voor het eerst in jaren.
We staren, lullen meer dan we poetsen en we nemen de tijd en de ruimte om te voelen waar de opening weer komt.
Dat ze komt, dat weten we…. wanneer je BWC 5 jaar kent, weet je dat.

Tis even ruk, maar ook een kans, een kans om heel dichtbij te voelen wat de kern van onze missie is. Waar zijn we het beste in en hoe kunnen we het beste mensen helpen.
Moeders en kleine kinderen, hoop geven, liefde… ik zie je en ik hoor je.

We zullen vanaf woensdag weer terug zijn in Kara Tepe, met mondkapjes en zullen daar onze progamma’s weer oppakken.
In het quarantaine gedeelte willen we niet meer komen, maar we willen wel dat ook deze mensen zich gezien en gehoord voelen. Dat ook de mama’s die daar verblijven hun luiers krijgen, dat de kleintjes hun warme flesje kunnen drinken. Dus we gaan pakketten maken, die door site management in alle veiligheid kunnen worden uitgedeeld.

Ga je met ons op missie de komende weken, er komt geluid van ons, vertrouw daarop. Volg je ons, blijf ons volgen. We blijven, altijd. En daar volgt geen maar op.

We berusten ons voor nu eventjes in alle chaos, we sporten, eten lekkers, voeden ons lijf en ziel en we vinden onze weg weer. Helder, dapper en vol nieuwe energie.

Ik alle liefde en vertrouwen
Team BWC
&
Stef

BIJNA 5 JAAR OP LESBOSEn we worden, zoals wel vaker weer eens maximaal uitgedaagd. Voordat ik dit hele verhaal…

Geplaatst door Because We Carry op Maandag 17 augustus 2020