loods vol winterkleding

Al vier jaar lang zamelen wij samen jassen en kinderschoenen in voor de mensen in het kamp op Lesbos. Om hen te beschermen tegen de kou. Vorig jaar was dat echt zo’n megaklus, 21.000 mensen die warmte nodig hadden. Het leek onmogelijk, maar samen lukte het ons. Een megaproductie: van inzamelen, naar sorteren, naar inpakken, naar transporteren, naar uitpakken, naar plannen bedenken, landgoed huren, armbandjes bestellen en uitdelen in alle kleuren van de regenboog ~ die correspondeerden weer met een dag. Zo was bijvoorbeeld rood de kleur voor maandag en blauw voor woensdag. Zo kwamen er elke dag 1000 mensen bij ons langs op het landje voor een jas. Het leek wel een festival, 21 dagen vol knallen, vanuit busjes gaven wij 21.000 mensen jullie gedoneerde jassen. Het land was versierd met allerlei kleuren slingers, er knalde muziek door de boxen en we deden vrolijke dansjes. Er werd veel gepast, dat was belangrijk, want iedereen moest blij zijn met zijn jas. Ieder heeft immers zijn eigen smaak en maat. We hadden ook nog genoeg winterboots voor de kleinsten. Ook dat was behoorlijk intens. Honderden keren bukken, die koude pootjes in warme sokken stoppen en dan de geschikte schoentjes vinden. 

En dan nu, Corona….. godsimikkie he. Onze formule werkt nu niet. Dat was even slikken, maar we hebben iets nieuws bedacht. 
We moeten perfecte jassen hebben, jassen die iedereen wil hebben, we kunnen niet met tientallen vrijwilligers sorteren, in en uit pakken en vooral dat jassen passen op Lesbos, het gaat nu niet. En belangrijk we kunnen nu niet met zijn allen rijen maken hutje mutje. En we mogen de mensen niet eens ontvangen op een landje buiten het kamp, want het kamp is net zoals de rest van het eiland in totale lockdown. 

Dus….Ons plan:
We hebben van jullie steun gekregen tijdens de brand. Niet alles was meteen inzetbaar. Omdat het totale paniek was hebben we veel geld in kunnen zetten voor het aanschaffen van noodgoederen. Needs die meteen op de straat nodig waren. Daarna kwam die enorme inzameling van slaapzakken, 18.000 stuks in totaal. We kochten nog voor bijna 35.000 euro thermomatjes erbij. We zamelden samen duizenden babyCarrykledingpakketjes in, weer twee vrachtwagens vol naar Lesbos. We besloten meteen 4120 waka waka’s (powerbanks met een lampje op zonne-energie) te kopen, die hard nodig waren en allemaal uitgedeeld zijn. Daar ging een ton naar toe. We kochten twee vrachtwagens vol luiers, kochten extra slaapzakken, deze slaapzakken aangevuld met de slaapzakken die nog over waren worden as we speak weer uitgedeeld. Omdat bij de laatste meeting met de community leaders bleek dat men het koud heeft. We kochten wiegjes, babymelk en kregen vele donaties van grote bedrijven die allemaal per vrachtwagen naar Lesbos moesten. We huurden een warehouse van 300m2, we huurden busjes, 2-3 en gaan nu naar meer. We brengen over twee weken 50.000 m2 isolerende tapijt vloer naar het eiland, dat lokaal gesneden wordt zodat we ook lokaal weer kunnen steunen. We maakten 12 enorme palen van 5 m hoog, een meter de grond in met de meest prachtige tekeningen erop, zodat kinderen weten bij welk dier ze in de buurt wonen en niet meer verdwalen. We zijn bezig met een nieuwe I Carry container, want de vorige ging in vlammen op. We kochten 20 stevige bolderkarren, kregen een bakfiets en kozen om zelf stevige fietsen te kopen, zodat we niet meer met de auto door het kamp hoeven rijden wat met al die kleintjes heel onverantwoordelijk voelt. We kregen hulp van een te gekke NGO zodat we nu 3 keer per week 3000 kinderen een banaan kunnen geven. 

Ik snap dat je even adem wilt happen…. Even wilt verwerken wat w hier nou allemaal zeggen. Wij hebben de laatste tijd geen ruimte voor adem happen. De winter is er bijna en mensen moeten warmte krijgen. Goed, terug naar de kern van dit verhaal, we doen er alles aan om zo goed mogelijk de mensen in het kamp te steunen. We hebben besloten om voor iedereen een mooie, warme jas te kopen. En nee niet allemaal dezelfde. Heel veel verschillende jassen, die we door to door gaan brengen. Nadat we eerst van iedereen in het kamp de maat hebben opgenomen. Yep dit is een mega mega operatie. We vroegen hulp aan een NGO voor winterproof kledingpakketten voor alle kinderen en die hulp kwam. Op onze blote knieën zo dankbaar…

En dus hebben we voor alle kinderen van het kamp winterboots, een sjaal, een muts, handschoenen en een mooie jas gekocht. In alle kleuren en verschillende modellen… en we hebben voor alle volwassenen nieuwe, warme en mooie jassen gekocht. Van het beste geven, worden twee kanten het meest gelukkig. 

Daarom zijn we wat stil…. Maar we work our asses of. Er is nu een beetje licht, zachte tapijtjes komen eraan, er is fruit voor de kinderen, iedereen heeft drie slaapzakken, twee van jullie ~ons/ de ander van de UNHCR. Er zijn warme bedjes voor de baby’s. En er komende dus dikke jassen aan, en meer warmte voor de kleintjes. Nog steeds is het kamp kut…. nog steeds hopen we dat deze mensen snel naar een beter leven gaan. Maar in het nu doen wij ongelooflijk met extreem belangrijke support van jullie ons best. 
Een fotocollage van alles wat we nu doen, is too much. Kijk daarom gewoon even naar glunderende Pleun met de blauwe jongens snowboots. Over een uur pakt ze roze in. 

Stay strong, stay soft…. we kunnen alles samen.