Onze verloskundige en mama met een newborn

Een paar weken geleden kwam op een maandag een alleenstaande hoogzwangere moeder aan op Lesbos in een rubber bootje. Dinsdag beviel zij in het ziekenhuis van haar zevende baby. Wat een verhalen moet deze vrouw dragen.

We zagen haar woensdag, en gaven haar alles wat we konden geven. Gelukkig ging de bevalling goed, en was het kleintje sterk. Ze moest wel meteen na ontslag uit het ziekenhuis in quarantaine, dat zijn de regels hier. Na een week kwam ze in het kamp, niet meteen op een fijne plek, maar na weer een verhuizing durfde ze eindelijk een beetje uit te ademen.

We bezochten haar met steun van een medische organisatie. Zo belangrijk om een alleenreizende vrouw die net bevallen is, die nog skyhigh is van alle adrenaline van de vluchtmodus en de bevalling, goed in de smiezen te houden en te ondersteunen. We hadden een ventilator mee, kleding, luiers, en alle spulletjes die moeder en kind nodig hebben.

Ze vertelde flarden van haar verhaal, en daar kwam plots een brok in mijn keel. De tranen rolden over mijn wangen, puur uit respect voor deze sterke vrouw. Ze ging mee naar onze trailer, ging zitten op de fluffy bank en je zag haar per minuut ontspannen. In I Carry zijn alleen maar vrouwen, het is er roze, zacht en er is steun. Een sisterhood….

De workshop begon, samen met anderen moeders zaten ze rond de tafel, luisterden naar elkaar, deelden hun verhalen, en maakten grapjes. Onze verloskundige Giotta hielp de moeders met hun vragen, en gaf aandacht aan groot en klein. De hele club bleef nog een half uurtje nahangen. Terwijl baby’s bij andere moeders op schoot gingen en er meloen en verse jus op tafel kwam.

Moeders alleen op de vlucht met hun kind(eten) zijn de allerdapperste ever. Ongelooflijk wat een uber kracht zij hebben. We blijven ook deze mama in de smiezen houden.

Alle liefs vanaf Lesbos