Esra is bang

We zijn allemaal wel eens bang, bang zijn geeft zo’n naar gevoel. Vluchtig, onrustig en maakt alert, ook ’s nachts.

Gelukkig hebben we huizen en bedden waar we in kunnen kruipen. Films die we kunnen kijken, wandelingen die we kunnen maken buiten in de natuur. Gelukkig hebben we familie, en mensen die om ons geven. Gelukkig is er, als we dat durven altijd hulp. Zodat we ons gehoord voelen, zodat we in de angst minder alleen zijn.

Wij ontmoeten niet alleen maar veerkrachtige mensen hier, wij zien heel veel hele bange mensen. Mensen die niet weten waar hun leven naar toe gaat, mensen met geen stip aan de horizon. Mensen zonder familie, zonder huis, zonder bed, zonder films. Mensen in bloedhete tenten. Op elkaar gestouwd.

Gisteren kwam Esra bij ons binnen in de trailer, ze huilde zo hard. Ze kon niet meer stoppen. Ze trilde zo bang was ze. We hielden haar vast. We ademden…We bleven samen, en toen we naar huis reden aan het einde van de dag, namen we Esra in onze gedachten mee.

Het is juist, wanneer het leven je zo uitdaagt, wanneer zoveel zo onzeker is, wanneer je zoveel pijnen draagt zo belangrijk om hulp te krijgen. Steun en een schouder. En ook al kunnen we vaak niet veel, kunnen we dit altijd allemaal. Laten we elkaar helpen als we bang zijn. Laten we hulp durven vragen als we bang zijn. Samen is alles minder eng.

Liefs