Team RIC met een distributie

Ik ben zelf zoveel beter in geven dan in krijgen.

Of het over complimenten gaat of over kado’s of wat dan ook. Geven maakt mij altijd gelukkig. De glimlach van de ander, het lekkere gevoel. Ontvangen geeft mij vaker toch een ongemakkelijk gevoel. En toch is het goed om ook te ontvangen. Omdat ik het verdien ook te ontvangen. Omdat de balans altijd belangrijk is. Dus geef je veel, dan zal je ook veel krijgen, ontvang dat!

Maar wat dan als je gevlucht bent en in een kamp woont. Dan bestaat de dag uit ontvangen, want je hebt nog zo weinig. Maar raak je jezelf niet een beetje kwijt als alles wat je hebt, gekregen is?

Je hebt natuurlijk altijd je glimlach die je kunt delen, maar dat is never nooit voor niemand voldoende. Wat zo onwijs tof en ook belangrijk is dat velen hun kracht en energie geven. Om ‘de anderen’ te helpen. Daar moet veel meer ruimte voor komen vinden wij. Het systeem is zo niet okay:’ wij geven wat jullie nodig hebben’. Al houden wij alle needs nauw in de gaten, is dat never nooit niet hoe wij werken. Want als er toch iets kracht geeft, dan is het wel zelf verschil maken. Zelf de situatie verbeteren, daar krijg je een goed gevoel van en daar moet je de ruimte en het vertrouwen voor krijgen.

Grote NGO’s kunnen hier nog veel van leren 👀 (schrijf ik dit echt op? Yep) Wij vinden de community initiatieven vanuit het kamp zelf ook zo mega belangrijk. Wij van BWC, wij bundelen alle krachten, daar zit ook zoveel kracht in, in de verbinding, het samen doen. Onze hulp zit in al die mensen die helpen. Dat is toch zo’n mooi idee ❤️

Wij hopen dat er steeds meer balans komt. Tussen geven en ontvangen, dat er steeds meer authenticiteit komt, meer vertrouwen en meer ‘samen’ 🤜🏽