vrouw lacht naar kind

Wij hebben ons altijd voorgenomen om gewoon mens te blijven en geen stichting te worden. Althans, dat zijn we natuurlijk wel; jaarverslagen, Raad van Toezicht, alles gaat officieel. Maar om mens te blijven, dus geen budgetplannen, geen urenlange vergaderingen, geen dagen research voordat we eens financieel gaan kijken wat mogelijk is. Nee: aan staan, om je heen kijken, zien wat er moet gebeuren, luisteren en horen waar wat nodig is en dan gaan. Of al gaan (meestal) en dan erachter komen 🤪Hoppa #nietlullenmaarpoetsen

Maar als je mens blijft, dan ga je dus ook up and down. Want alleen machines geven constante kracht. Mensen die bewegen, met hun leven mee. Daar staan wij ook voor. Deze periode is anders voor ons dan we gewend zijn. En misschien ook voor jullie. We zijn stiller, minder acute actie, meer focus op dat wat er loopt en hoofd boven water blijven houden. Er is minder aandacht voor Griekenland en er komt veel minder steun binnen. Oekraïne roept, maar we hebben de vrouwkracht nog niet. Verlof van de een, iemand overleden bij de ander, een kindje geboren bij zusterlief, vakantie bij de ander, of onze kinderen die even niet lekker in hun hum zitten, manlief die veel weg is en de alleenstaande moeders binnen ons team die alles zelf moeten doen en niet iedereens werk kunnen overnemen binnen het team. We slikken. Balen fracties van seconden en geven ons over. Tis ok. We hebben genoeg gedaan, en we gaan weer genoeg doen. Anderen staan nu aan de frontlinie. En dat is ok.

In juni zullen we sterker weer samen komen en kijken wat we kunnen doen. Gelukkig hebben we zeer goed contact in Moldavië waar ons transport vanuit Lesbos nog elke dag van pas komt. SPIRIT! in Athene gaat goed en ons landje gaat ook goed op Lesbos. Help vooral anderen nu die vooraan staan in deze vreselijke oorlog. PS we helpen nog steeds voor ruim 45.000 euro per maand alleen aan kosten. Dus alle hulp is altijd ook nog bij ons in Griekenland nodig. Just so you know 💓