een boot op open zee, vol mensen op de vlucht

Al vijf jaar weten we dat de meeste mensen aankomen in september en oktober.
Na het toeristenseizoen en voor de gure winter.
Al jaren, is dit de tijd dat er veel mensen in propvolle bootjes van de overkant ~ Turkije ~ naar Europa vluchten.

Natuurlijk zou Corona er iets mee te maken kunnen hebben. Maar Corona zelf houdt geen mensen tegen. Het kan ervoor zorgen dat minder mensen durven te bewegen. Maar zo stil.
Deze stilte geeft ons een heel naar gevoel in onze onderbuik.
Het klopt niet….

Kijk, wij willen natuurlijk niet dat er meer mensen naar Lesbos en dus naar het nieuwe kamp komen.
Want het nieuwe kamp is niet klaar voor de winter en het kamp is sowieso geen goede plek voor mensen die recht hebben op Europese bescherming.
Maar er komen altijd mensen bij, dat is de realiteit. En dat gebeurt nu niet.

We lezen natuurlijk veel over de pushbacks, het terugduwen van mensen zonder dat zij hun recht krijgen om Europese bescherming aan te vragen. Dit mag niet volgens de Europese wetgeving.

Je moet mensen de kans geven om asiel aan te vragen.
En gaan veel beelden rond, waarop je ziet dat het gebeurt.
Wij zijn geen ooggetuigen, maar we hebben een naar gevoel, de stilte klopt niet.

Het is belangrijk dat jullie ook dit bericht vanuit Lesbos weten, we maken ons dus zorgen.
Verder gaan we goed, we zijn wat stil. Maar werken extreem hard. Snel meer vanaf Lesbos.

Liefs

meisje maakt een hartje voor haar hart

Het was even een puzzel, maar het is ons gelukt. Maandagavond gaan we praten, staan we in verbinding met elkaar. Maar, dat vinden we echt onwijs beroerd… wel met een kleiner cluppie dan we hadden bedacht. We hadden een locatie geboekt, een horecalocatie, en tsja die moest afgelopen week de deuren sluiten. En nu hebben we als een malle een nieuw plan in elkaar geflanst.

Het gaat ons natuurlijk om jullie, dus het belangrijkste doel was om een livestream op te zetten, om met jullie in contact te zijn. We hebben een plek gevonden waar dat goed kan, maar niet zo heel veel mensen bij passen.

Maandag hebben we nu vier gasten live bij het gesprek. En gaan we jullie energie vangen in de vragen die jullie via Facebook kunnen stellen. Een piepklein voordeeltje van dat hele Corona: we zijn het allemaal al helemaal gewend, geen echt maar online contact…

Megafijn om jou hier op Facebook te spreken. Maandag van 19.00 tot 21.00.

Liefs,
BWC

SAMENZIJN MET JOUHet was even een puzzel, maar het is ons gelukt. Maandagavond gaan we praten, staan we in verbinding…

Geplaatst door Because We Carry op Zaterdag 17 oktober 2020
we graven een geul

In plaats van dweilen zijn we nu al twee dagen aan het graven.
Om eerlijk te zijn, is het best wel even frustrerend. Er wordt vooral veel geluld en wij vinden dat er te weinig actie is. We besloten eergisteren weer te gaan bewegen. We besloten om onze aandacht te richten op dat wat Thrives… (Combinatie tussen gedijen, bewegen, goed gaat).

En dat is samen met de mensen er het beste van maken.
Er komt zo weer regen, dus we pakken tenten in met zeilen, we graven geulen, bouwden gister een enorme muur van zandzakken en giechelen met meisjes onder Frozen plu-tjes en meiden in roze regenjasjes.

Misschien gaat het weer niet super helpen qua watermanagement, maar we hopen dat de mensen zich wel gezien en gehoord voelen door met hen samen er het beste van te maken. De regen kan elk moment gaan beginnen, dit is natuurlijk geen lange termijn oplossing. Daar vergaderen hopelijk mensen over ergens in Athene, Brussel of waar dan ook. Daar komen we niet bij. Wij zijn nu hier, en we doen wat we kunnen voor en zeker ook met deze mensen.

❤️🤛🏼
Ps dit doen we niet alleen maar samen met andere NGO’s

kindje loopt tussen de tenten, in het water

Alles droogmaken en dan bam gaat ie weer open die kraan.
Mensen over hun rug wrijven, samen even de lijnen strak spannen, de schep van opa dragen, de kinderwagen snel in de auto stouwen en mam en dochtertje een lift in de regen geven, de zeiknatte vrouwe een dikke knipoog geven en snel een regenjas toestoppen, je lolly weer weggeven terwijl je die wilde bewaren voor een moment dat je er zelf even doorheen zat.

Twee mannen helpen met een geul graven, luisteren naar de jongen die zich zorgen maakt over zijn verkouden oma. Met twee jonge vrouwen de tent leeg kieperen, liters water in je schoenen. Even schudden en weer door.
De zus lang aankijken en een beetje knikken terwijl je niet snapt wat ze bedoelt, maar je aan alles voelt dat je moet blijven staan en haar haar verhaal moet laten vertellen.

De vader helpen met het karretje dat vast zit in de klei. Begripvol sta je knikkend tussen een hele groep mannen die nee schuddend afwisselend naar jou en een enorme plas water in hun tent staan te kijken.
Een dansje mee wagen met kinderen die vol in de regen in de grote plas staan.

En dan nog iets met proberen te helpen waar je kunt, met van alles te weinig, niet wat de mensen nodig hebben (een warm bed en een kop soep en lekker tv kijken) je hebt poncho’s, droge slaapzakken, knijpzakjes en pakjes melk. Tis te kut voor woorden en toch sta je er en ga je na een lange dag naar huis, en staat je auto in de grootste plas van het hele kamp en vind je dat je niet mag zeuren omdat je zo pasta gaat eten, gaat douchen en je hoofd uit gaat zetten door Netflix te kijken en dik glas wijn te nemen.

Deze dag was vreselijk.
Dweilen met de kraan open. Juist!
En toch je best doen, vreselijk hard je best doen, en niet genoeg kunnen geven.

Tabee lieve allemaal, morgen beginnen we weer opnieuw.

storm op de weerkaart

Rond 14.00 uur zal er een enorme sterke wind en bak regen over het eiland heen komen. De windvlagen zijn nu al beangstigend sterk.

Gaat natuurlijk mis dit. Dat regentje van vorige week was niets bij deze…
Deze mensen kunnen zichzelf niet beschermen tegen de regen en wij kunnen dat ook niet. Wel hebben alles klaarstaan wat straks nodig zal zijn. Poncho’s, droge slaapzakken, eten, matjes, vuilniszakken. Gister deelden we teilen uit, moppen, theedoeken, schoonmaakmiddel en wasknijpers. Dweilen met de kraan open?
Yes welcome to our life. En laten we eerlijk zijn, is het hele leven niet dweilen met de kraan open. Dit moet natuurlijk anders, maar zolang dat niet gebeurt helpen wij ook met de kraan open. Omdat alles wat je wel kunt doen, al iets is.
BWC is vandaag 30 mannen en vrouwen sterk en zal helpen waar we kunnen.

Deze mensen hebben recht op gewoon een fijne warme droge opvang. Waar ze kunnen ontspannen en niet door hoeven te vechten.

We hopen dan ook dat deze dag, ogen en oren opent en dat er verandering komt.
Wij blijven vandaag ook bij de mensen.
Gaat een kutdag worden, waarin we van alles te weinig zullen hebben, of net het verkeerde, of überhaupt niet wat deze mensen nu nodig hebben.

Maar we gaan ons best doen.
Samen.

❤️

twee gele ambulances

Dat was 2 weken geleden een van de noodvragen vanuit het site management van het kamp.
Wie kan dat regelen?
Al focussen wij ons op Mama’s en hun kinderen horen dit soort dingen daar ook bij. Omdat de kracht van de mama samen gaat met de energie van het hele gezin, en met de vibe van de community.
Het kamp is waanzinnig groot. Mocht iemand onwel zijn, of op het punt staan te bevallen dan zijn er nu twee ambulances. Dank allen die ons hierbij hielpen.
Dit zijn van die dingen dat je tegen elkaar zegt, gaan we regelen. Beetje spannend, maar alles op alles en dan lukt het.

Niet iets wonderschoons, maar wel iets super praktisch. Snel vervoer voor hen die het nodig hebben.
💕

Liefs

een klein kindje met een thermotmat

Het klinkt als een balie op het vliegveld waar je je kunt melden om getransfuuuuurd te worden.
Het klinkt sjieker dan het is. Dat het om mensen gaat, dat voel je ook niet meteen. Je transfert geld wanneer je een beetje hippig Engels Nederlands spreekt. Het betekent op Lesbos dat mensen van het kamp naar andere plekken worden gebracht.
Ofwel op het eiland, maar naar een huis of appartement, ofwel van het eiland af. Naar Athene, in de buurt ervan althans of naar een van de andere steden of kampen.

4 dagen voor de brand zat ik op het kantoor van de site manager van Moria en zag ik 13.700 mensen op het bord staan. Dat getal staat mij nog goed bij.
Misschien was het inclusief de mensen op Kara Tepe, maar dat denk ik niet.

Na de brand werd er natuurlijk voor een groot aantal niet gezorgd. Iedereen verbleef dagen op straat. De focus lag op een nieuwe plek dichtbij creëren. Een noodkamp, waar men sowieso deze winter zal verblijven. 13.700 mensen breng je niet even met busjes naar de andere kant van het eiland. Het nieuwe kamp ligt letterlijk aan het einde van de straat waar men toen allemaal lag. Tis geen beste plek qua wind en zee, maar de wil om er iets van te maken voelde ik wel snel.
Gelukkig waren er ook groepen die wel meteen van de straat werden gehaald. Zoals de alleenreizende moeders met hun kinderen, de alleenreizende kinderen. Die waren vrij snel, allemaal ‘veilig’.

Nu weten we dat er grote transfers zijn geweest. Er zijn al zoveel minder mensen in het kamp. Vandaag zijn dat er nog ‘maar’ 7.600.
Dat betekent dus dat er ongeveer 5000 mensen naar andere plekken zijn gegaan/ gebracht.
Dat is echt veel. Het betekent niet perse dat deze mensen het nu allemaal beter hebben. Maar de kans is er wel.

Er is al jaren een tekort aan opvang. Dat is echt een groot probleem. Daarom vind ik dat andere landen moeten helpen met opvang. Ik snap zelf dat je na een brand niet 13.700 mensen kunt opnemen als andere landen zijnde. Dat klinkt heftig misschien, maar wat denk je van Chios, Samos en alle andere kampen? Wat denk je van al die mensen daar? En wat is het signaal dat je deze mensen geeft? Maar ik vind zeker dat andere landen solidair moeten zijn. Omdat drie landen binnen de EU dit weigeren, terwijl er een solidaire afspraak is met heel Europa, geeft dit de rest van de EU landen blijkbaar ook ruimte om nee te zeggen.

Aantallen van opvang worden bij lange na niet gehaald. En dat is extreem droevig, oneerlijk en zelfs schofterig. Voor de mensen, en voor Griekenland dat puur geografisch gezien de oplosser moet zijn.
Vandaag sprak ik mijn vriendin in Athene die daar gevluchte mensen helpt. Al maanden liggen er mensen in parken en steegjes. Want alles is vol, en er is voor de armste lokalen al geen sociaal vangnet, laat staan voor de armste daklozen uit andere landen.

Dit zijn dingen waar ik veel over nadenk. Maar het weerhoudt mij zeker niet van nu helpen. Zolang er geen heldere oplossingen zijn help ik de mensen in nood. Met alles wat ze nodig hebben. Of dat nou fijne programma’s zijn die we aanbieden, mega distributies van noodgoederen, bananen of leuke rugzakken voor de kleinsten met speelgoed en vooral gevuld vol hoop.
Dit doen we (gelukkig) echt samen met elkaar.

Wel zou ik graag eens met jullie willen kletsen hierover. Experts, voor en tegen, boven en onder, gepassioneerde helpers, links en rechts. Gewoon samen het gesprek aangaan. Misschien ook wel politiek al is dat niet mijn talent en vooral niet expertise. Ik ben meer van niet lullen maar poetsen. Ik ben gewoon mens, een jonge vrouw die zich verantwoordelijk voelt voor het leven van mensen die ik niet ken, maar wiens leven mij wel aangaat.
Lullen is soms heel leerzaam. Dus laten we dat doen.

19 oktober 19.00-21.00 uur in Amsterdam. 30 mensen max. ivm Corona. Heb je iets te zeggen, of wil je graag luisteren meld je aan.
Mail onze Cor info@becausewecarry.org

Dan hoop ik dat we na zo’n avond wijzer zijn geworden. Meer weten, en dichtbij elkaar staan in ons gezamenlijke doel; deze mensen helpen.
Op wat voor manier dan ook. Dat vind ik echt belangrijk, elkaar respecteren, al zien we het misschien anders. En wanneer je deze mensen niet wilt helpen omdat je vindt dat het eigen volk eerst geholpen moet worden mag je ook komen. Misschien dat we elkaar toch iets kunnen bijbrengen. Ik help gewoon graag. En wil iedereen aan het woord laten. Ook jouw mening zal ik respecteren al zie ik het anders. En, denk ik, als we allemaal gewoon helpen in plaats van zeuren, kop in het zand, wijzen en klagen, kunnen we samen echt alles aan. Naja, samen komen lijkt mij goed. Relocatie, noodhulp, wel het kamp in of niet, evacuatie, eigen volk eerst: laten we samen komen.

Liefs Steffi

Founder en bonkend hart achter BWC

PS we gaan ervoor zorgen dat we dit digitaal kunnen uitzenden. Even kijken, maar komt goed.

Afrikaanse man met een slaapzak

Weet je wat zo bijzonder is, dat we allemaal zoveel op elkaar lijken. Niet perse van buiten, alhoewel: ook best. Maar we zien er allemaal toch net een beetje anders uit. We hebben ook allemaal onze eigen talenten, voorkeuren, favorieten, dingen die we leuk vinden, of juist afschuwelijk. Maar wanneer je naar binnen kijkt gaan we steeds meer op elkaar lijken. Niet alleen fysiologisch, maar ook qua hoe we denken, dromen en voelen. Klinkt bijna spannend hè. Hahahahaha…

Bizar toch wanneer je er aan denkt dat we allemaal op aarde dezelfde behoeften hebben. We willen allemaal van wezenlijk belang zijn. Er toe doen, waardevol zijn. Onderdeel uitmaken van, erbij horen. We gaan allemaal heel lekker op respect, vertrouwen, samenzijn, gezelligheid, liefde, hoop, moed en ga zo maar door. We zijn ook allemaal wel eens boos en bang. En vaak ook dat om dezelfde redenen.

Deze gozer is ongeveer de enige man van heel RIC Lesvos die uit Gambia komt.
Zijn verhaal is niet al te vrolijk, maar zijn zijn is zo…

Hij is slim, ging zich even bemoeien met ons slaapzakkenplan, haalde vrienden erbij die gingen helpen, na ja dit soort gozers. Echt te fijn.

We hebben vaak echt geen idee wat de verhalen van al deze mensen zijn. Ze worden in een andere categorie van mens zijn gestopt, puur omdat ze gevlucht zijn. Ze stellen zich zo nederig op, zijn zo extreem veerkrachtig en oef… vraag mij vaak af, of ik dat zelf zou kunnen.

Soms denk ik, zij kunnen dit zo goed omdat ze zoveel meer meegemaakt hebben, zoveel erger.
Dat geeft mij rillingen over mijn rug.
Wij helpen de mensen heel graag op Lesbos. Allemaal. We zouden graag iedereen willen helpen die hulp nodig heeft. Overal. Maar daar zijn we nog even net iets te klein voor. Maar samen komen we een eind.

#ZijzijnWij

meisje voor een beschilderde muur

PIKPA

Een plek waar niet veel, maar wel heel bijzondere mensen al jaren in alle respect en liefde worden opgevangen.
Wij kwamen er in 2015 graag. Toen we elke dag duizenden mensen eten gaven en ze bij Pikpa heerlijke linzen met veel groenten maakten dat we zo hoppa konden ophalen.
De Griekse overheid wil deze bijzondere plek sluiten en dat is niet okay.

Ze vangen bij Pikpa de meest kwetsbaren op. Net zoals op Kara Tepe~ waar het verhaal over rond gaat dat ze dat ook dreigen te sluiten.
De mensen die ziek zijn, hoogzwanger, net bevallen, mensen die een been missen of echt andere aandacht nodig hebben.
Dit soort ‘kleinere’ opvangplekken zijn in hun kracht groots.
We brengen morgen weer twee kinderwagens naar net bevallen vrouwen op Pikpa. En wat zou het fijn zijn wanneer ze mocht blijven bestaan.

En Kara Tepe sluiten, daar kunnen we nog even niet bij. We doen net of we dat bericht niet gehoord hebben. Tis ook nog niet echt bevestigd. Dus… Wij mogen onze kop ook best 1 x in het zand steken. We bikkelen daar door, in goed vertrouwen. We hebben net een mega fantastische Chai gebouwd. Waaruit we heerlijke warme thee serveren. En waar praatjes gemaakt worden.
Onze keuken is net af en is waanzinnig. Zoveel hebben we in Kara Tepe geïnvesteerd. Ze draait zo goed. Zo liefdevol in alle respect. Het ontbijt en onze Barbershop geven de mensen dagelijks zoveel.

We gaan door. Of het een roddel is of echt gaat gebeuren, we zullen het zien.
We hopen dat Kara Tepe en Pikpa mogen blijven. De meest kwetsbaren verdienen heel veel liefde en zorg. Al vinden wij natuurlijk dat allen die gevlucht zijn voor oorlog en geweld, kwetsbaar zijn, en allemaal veel liefde en zorg nodig hebben.

Het nieuwe kamp is nog niet geschikt voor zieken, hele ouderen en net bevallen mama’s. Voor hen die extra zorg nodig hebben.

We hopen dat deze fijne plekken blijven bestaan. En wij blijven ons groots inzetten op Kara Tepe totdat de dag komt, en hopelijk komt ze niet.

#SaveKaraTepe & #SavePikpa
❤️

een grote vrachtwagen met slaapzakken

! Deze actie is afgelopen! We kunnen geen slaapzakken meer aannemen, de inzamelaars ook niet, de kaart is offline !

// Alle berichten over deze slaapzak inzamelingsactie
DAAR GAAN WE
WE HADDEN NOG WAT BELOOFD
ONZE EERSTE DISTRIBUTIE IN HET GROTE KAMP
IETS MET 15.000 SLAAPZAKKEN
14.550 SLAAPZAKKEN ZIJN TOEGEZEGD
WE GAAN EXTREEM HARD
SLAAPZAKKEN ~ LESBOS
VEELGESTELDE VRAGEN SLAAPZAKKEN ACTIE
SLAAPZAKEN GEZOCHT, ALTHANS EERST MEGABEUKERS VAN EEN INZAMELAARS

Met een team van 30 mannen en vrouwen sterk is het na inzamelen, inladen, veel vrachtwagens en vliegtuigen, uitladen, checken, ruiken en stapelen, sorteren, inpakken, matje erbij, dichtknopen, weer inpakken, weer inladen nu vandaag tijd voor uitladen en veel belangrijker: uitdelen.

Pffff even een dikke zucht, trots op ons allemaal. Het was maar een ideetje hè. Blijf je realiseren hoeveel we samen kunnen.

We gaan beginnen!!!! Alles voor vandaag zit in de vrachtwagen. ❤️ en mocht je denken ik zie geen slaapzakken? Dat komt omdat we 2 & 3 slaapzakken in zakken hebben gepakt met een 2 & 3 thermomatjes.

Hoppa

DAAR GAAN WEMet een team van 30 mannen en vrouwen sterk is het na inzamelen, inladen, veel vrachtwagens en…

Geplaatst door Because We Carry op Vrijdag 2 oktober 2020