Vrouwen op de vlucht in en panters

Er speelt al te lang te veel. Wij staan voor kleur, gezelligheid, liefde en samenzijn. Verschil maken, geven en delen. Maar als je in zwaar weer zit, letterlijk en figuurlijk, voelt het niet eerlijk om alleen maar licht en liefde te delen, dan gaat dat bijna voelen als de realiteit ontkennen. We nemen jullie mee de diepte in. Omdat het nodig is. Omdat we ook in donkerte samen sterker zijn.

Er is veel veranderd de afgelopen vijf jaar. Heel veel. Maar er is te weinig veranderd. Veel te weinig. De gevluchte mensen zijn gebleven, en daarmee zijn wij ook gebleven. En waar we hoopten dat de situatie beter zou worden, we ons terug zouden kunnen trekken, is ze slechter geworden. Veel slechter.

Want het gaat mis op Lesbos. En we wisten het, en we weten het. De mensen op de vlucht zitten al vier maanden in de modder. Het kamp loopt dagelijks over door de regen, en we wisten al dat dit ging gebeuren, want we rijden al vijf jaar langs dit terrein en elke winter staat het daar onder water. Maar in september, toen na de brand alle mensen naar dit stuk land werden gebracht, kwam er een paar weken later een soort van hoop. Het was een noodsprong, alles stond in de kinderschoenen, maar er was een plan. Er werd ons verzekerd dat er een drainagesysteem zou komen en dat er een winterisation zou komen voor alle mensen in de flinterdunne tenten. Maar beide kwamen niet.En de mensen zitten, dag in dag uit, in de natte koude modderige ellende, met dagen die zich leeg voor hen uitstrekken, zonder kachels en met 1 x douchen per week. Gisteren een enorme storm doorstaan, eind deze week komt er sneeuw…

Dat maakt ons, naast verdrietig, ook vooral heel boos. Het geeft ons een gevoel van totale onmacht en als er iets is dat we haten, dan is het dat wel. Wij merken dat we de onmacht al een tijdje niet meer zo goed kunnen omzetten in daadkracht. Onze gouden formule van groots verschil maken. Het werkt even niet. Wij verliezen langzaam onze hoop. Dat is echt ruk als je FULL OF HOPE groots op je trui hebt staan.

De laatste weken krijgen wij voor het eerst pittige kritiek. Wat wij en andere ngo’s nu in het kamp mogen doen is niet genoeg. Lees goed: mogen, das wat anders dan willen en kunnen doen. Dat er niet genoeg gebeurt in het kamp is een feit. Dat vinden de mensen die er leven, dat vinden wij, en dat vinden veel meer mensen. Kritiek is mega leerzaam, en twijfelen zorgt ervoor dat je nog meer gaat nadenken en steviger erin gaat staan. Maar de kritiek was vaak ook respectloos geschreven, soms vol feitelijke onjuistheden, en zelfs ook behoorlijk bedreigend. En wat heel heftig was, was dat het zo persoonlijk gespeeld werd. Zo verschenen er met kerst foto’s van mij en mijn zoontje op social media met vreselijke teksten erboven en eronder. Maandag na kerst werd ons hele pand beklad met posters van vieze dixies. En werd een wc vol poep voor onze deur gezet. De frustratie bouwt zich op, en moet ergens heen, dat snappen we. Maar of de woede en teleurstelling over een falend EU-vluchtelingenbeleid nu bij ons thuis hoort, dat denken we niet. De fundamentele basisbehoeften verzorgen, dat moet echt vanuit grote leiders in Europa komen. Zij hebben het mandaat hiertoe, niet wij.

Na alle woede toch een soort van ontvangen te hebben zit ik vanavond alleen op kantoor. Al was een gedeelte van de kritiek behoorlijk respectloos, toch zet het me aan het denken. Het is onwijs oneerlijk dat ik als westerse vrouw salaris verdien met het helpen van mensen die gevlucht zijn. Ik doe mijn best om al mijn kennis en connecties in te zetten om vrouwen en kinderen op de vlucht te empoweren en zal daar in 2021 nog meer mijn best voor doen- en dat is een belofte van ons hele vrouwenteam.Het is mega jammer dat niet 100% van de donaties naar de mensen op Lesbos gaat, in 2021 gaan we er weer hard aan werken om geld voor salarissen gesponsord te krijgen.Ik heb goed begrepen dat ik met het artikel in Het Parool van een tijdje terug mogelijk Afghanen in het kamp beledigd heb, dit was absoluut niet mijn bedoeling. So so sorry. Ik wilde juist uitleggen dat ik mij schaam voor de sanitaire voorzieningen en dat er meer afstemming moet komen over de wensen van de mensen in het kamp. Maar ik denk ook: de ngo’s op Lesbos zijn een makkelijk doelwit voor kritiek. Er zijn echter echt heel veel partijen op Lesbos die zo graag zo veel tot alles willen doen, maar het fundament is er niet. Er mag te weinig.

BWC is sterk, onze missie is zuiver, we moet nog veel leren en dat willen wij ook graag. En dus gaan we ook verder denken dan de kritiek, verder dan wat er niet kan. We gaan iets opzetten dat heel erg hard nodig is. We doen nu een grote vragenronde in het kamp: we gaan daar waar de vrouwen op de vlucht ons heen leiden. We blijven in onze kracht staan. Vrouwen voor vrouwen en hun kleine kinderen. Een nog sterkere sisterhood creëren, empowerment geven aan vrouwen, op welke manier ze dat nu ook het hardste nodig hebben. Ondersteuning bij zwangerschap, voeden en zorgen. Of engelse les, of seksuele voorlichting. Weer Full of Hope. We rechten onze rug, en gaan weer staan.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de afgelopen weken echt een aantal keer heb gedacht, ik kruip even weg. Maar waar je verantwoordelijkheden neemt, moet je ook klappen kunnen vangen. Tis tijd om weer te gaan staan. Zij aan zij, met jullie allemaal. En daar zijn we weer. Mocht je vragen aan ons hebben, je kunt ons altijd mailen: info@becausewecarry.org. Je mag altijd langskomen (na coronaaaaaa) op kantoor en we leggen ons altijd graag uit. We staan open voor kritische vragen en opmerkingen, maar wel in alle respect. Mocht je heftige berichten zien onder onze post die onbeantwoord blijven, dan komt het omdat we deze expres laten, i.v.m. het lopende onderzoek.

Alle liefs

Because We Carry

Steffi

Kerst in de Chai

2020, wat was je intens, complex en onwijs pittig. 2020, wat was je leerzaam, rauw en verdrietig. 2020, je was ook hoopvol, vol kracht en vol liefde. Wij kijken terug met zeer gemengde gevoelens. Wij hebben veel gedaan, veel geholpen en veel geprobeerd. Soms genoeg, maar vaak veel te weinig. En als er iets is dat wij rot vinden dan is het het gevoel van machteloosheid. Niet genoeg kunnen doen, wel genoeg willen doen. De missie vanuit het diepste van ons hart, moeders, vaders en hun kinderen echt zien en echt horen en van daaruit kijken wat we kunnen doen. Het lukte vaak en het lukte totaal niet. We hebben ontzettende steun gehad van jullie allemaal, in de lente, de zomer en na de brand, samen hebben we kleinere en grotere verschillen kunnen maken.

Niet alleen met hulp van jullie, maar vooral in de kampen met de hulp van de mensen zelf. De 85 resident vrijwilligers die zich dag na dag inzetten, om elkaar te helpen. Dit jaar hebben we zo weinig teams gehad i.v.m. corona dat we er best in ons up voor stonden. De residents hebben dat naadloos opgepakt. Op Kara Tepe draaiden al onze programma’s op de kracht van de bewoners zelf. De chef van het ontbijt heeft bijna dit hele jaar elke ochtend om 7.30 klaargestaan, met een groot team bewoners. Want ook dit jaar deelden we gewoon weer meer dan 400 duizend ontbijtjes uit. De Chai, voor warme thee en koud water, draaide volledig op haar eigen krachten en ook het resident Barber team opende en sloot haar deuren zelf elke dag. Onze intentie die we zetten voor volgend jaar, is nog veel meer te investeren in onze resident teams en onze teams te laten groeien.

We zijn na de brand allemaal terug bij af, en de mensen in het kamp staan zelfs 10-0 achter. Voor ons was het even slikken, we raakten progamma’s en containers kwijt. Maar de mensen in Moria, zij verloren weer alles, weer hun huizen (in hoeverre je dat zo kon noemen), hun leven en vooral, en dat raakt ons het meest, het laatste stukje van hun eigenheid. Het oude Moria was niet best, maar ze leefde. Er was van alles gaande: schooltjes, kraampjes en een markt. Mensen hadden moestuinen, schommels voor de kinderen, en er was zelfs een restaurant. Ze voelde als een stad. Al was er toen ook al van alles niet voldoende. Om dit weer te verliezen, dat is voor velen echt traumatisch. Nu leeft men allemaal in dezelfde witte lekke tenten in de modder, met echt aan alles te weinig, en is men de hoop behoorlijk zoek geraakt.

‘Er worden mensenrechten in duisternis geschonden’. Wij willen de Europese leiders echt op het hart drukken: geef de mensen weer hoop, vertrouwen en vooral respect. Warmte, veiligheid, gezelligheid, moestuinen, school en weer een gewoon leven, in een huis in een dorp in een land. Wij hebben dit jaar gezien hoe onwijs sterk mensen zijn. Hoe ontzettend moedig en zelfredzaam. Laten we samen blijven, door weer en wind, met wind mee en wind tegen. Van elkaar leren, kritisch blijven en vragen stellen. Laten we zuinig zijn op onze oordelen en het gesprek blijven opzoeken. Samen zijn we het sterkste dat heeft dit jaar ons allemaal geleerd. Er is geen ons, geen jullie en geen zij en wij. We zijn samen.En ook dit jaar zullen we onze uiterste best doen om aan deuren te rammelen… om bewustzijn te verspreiden en om verbinding te creëren. #ZijzijnWij#hetgaatmisoplesbos en altijd en ever #nietlullenmaarpoetsen

Alle liefs heel Because We Carry.

En liefste volgers, steuntroepen en bijzondere mensen, wij wensen jullie ook een piekfijn jaar toe, in gezondheid, vol liefde en samenzijn ❤

kerstpakketjes voor onze lokale vrienden

Dit was echt een loodzwaar jaar. Niet alleen voor ons, vooral voor ons geliefde eiland en mensen die hier leven, ze hebben het zo te voortduren. Het gaat ons zo aan het hart. We maken ons grote zorgen. Maar daar wordt niemand beter van.

We hebben ons best gedaan, geleerd, niet voldoende kunnen doen en zijn best de hoop verloren. Maar we willen ons blijven verbeteren, blijven inzetten. Tis zo complex. En we hopen op nieuwe wegen, nieuwe steun, nieuwe oplossingen.

Dank voor alle steun. Laat 2021 aub beter worden. We rijden langs alle lokale vrienden, de bananenboer, de bakker, de metaalboertjes, onze tweedehandswinkel vrienden, de leveranciers en alle mensen die ons hielpen helpen. We vieren vanavond een beetje het kerstfeest op Kara Tepe en zetten de schouders eronder.

Lichtjes, chocolaatjes… het is niet de grote hulp die nodig is, maar het is een klein lichtje.We hopen dat het grote licht in het kamp snel aan gaat.

Het moet! Deze mensen hebben grotere hulp nodig. Veiligheid en warmte, respect en zorg. Voor nu, voor vanavond en de komende dagen, wensen we jullie alle liefde en licht. Schouders eronder met elkaar.

Lieve allemaal 💗

Liefs

een klein kindje met een thermotmat

Het klinkt als een balie op het vliegveld waar je je kunt melden om getransfuuuuurd te worden.
Het klinkt sjieker dan het is. Dat het om mensen gaat, dat voel je ook niet meteen. Je transfert geld wanneer je een beetje hippig Engels Nederlands spreekt. Het betekent op Lesbos dat mensen van het kamp naar andere plekken worden gebracht.
Ofwel op het eiland, maar naar een huis of appartement, ofwel van het eiland af. Naar Athene, in de buurt ervan althans of naar een van de andere steden of kampen.

4 dagen voor de brand zat ik op het kantoor van de site manager van Moria en zag ik 13.700 mensen op het bord staan. Dat getal staat mij nog goed bij.
Misschien was het inclusief de mensen op Kara Tepe, maar dat denk ik niet.

Na de brand werd er natuurlijk voor een groot aantal niet gezorgd. Iedereen verbleef dagen op straat. De focus lag op een nieuwe plek dichtbij creëren. Een noodkamp, waar men sowieso deze winter zal verblijven. 13.700 mensen breng je niet even met busjes naar de andere kant van het eiland. Het nieuwe kamp ligt letterlijk aan het einde van de straat waar men toen allemaal lag. Tis geen beste plek qua wind en zee, maar de wil om er iets van te maken voelde ik wel snel.
Gelukkig waren er ook groepen die wel meteen van de straat werden gehaald. Zoals de alleenreizende moeders met hun kinderen, de alleenreizende kinderen. Die waren vrij snel, allemaal ‘veilig’.

Nu weten we dat er grote transfers zijn geweest. Er zijn al zoveel minder mensen in het kamp. Vandaag zijn dat er nog ‘maar’ 7.600.
Dat betekent dus dat er ongeveer 5000 mensen naar andere plekken zijn gegaan/ gebracht.
Dat is echt veel. Het betekent niet perse dat deze mensen het nu allemaal beter hebben. Maar de kans is er wel.

Er is al jaren een tekort aan opvang. Dat is echt een groot probleem. Daarom vind ik dat andere landen moeten helpen met opvang. Ik snap zelf dat je na een brand niet 13.700 mensen kunt opnemen als andere landen zijnde. Dat klinkt heftig misschien, maar wat denk je van Chios, Samos en alle andere kampen? Wat denk je van al die mensen daar? En wat is het signaal dat je deze mensen geeft? Maar ik vind zeker dat andere landen solidair moeten zijn. Omdat drie landen binnen de EU dit weigeren, terwijl er een solidaire afspraak is met heel Europa, geeft dit de rest van de EU landen blijkbaar ook ruimte om nee te zeggen.

Aantallen van opvang worden bij lange na niet gehaald. En dat is extreem droevig, oneerlijk en zelfs schofterig. Voor de mensen, en voor Griekenland dat puur geografisch gezien de oplosser moet zijn.
Vandaag sprak ik mijn vriendin in Athene die daar gevluchte mensen helpt. Al maanden liggen er mensen in parken en steegjes. Want alles is vol, en er is voor de armste lokalen al geen sociaal vangnet, laat staan voor de armste daklozen uit andere landen.

Dit zijn dingen waar ik veel over nadenk. Maar het weerhoudt mij zeker niet van nu helpen. Zolang er geen heldere oplossingen zijn help ik de mensen in nood. Met alles wat ze nodig hebben. Of dat nou fijne programma’s zijn die we aanbieden, mega distributies van noodgoederen, bananen of leuke rugzakken voor de kleinsten met speelgoed en vooral gevuld vol hoop.
Dit doen we (gelukkig) echt samen met elkaar.

Wel zou ik graag eens met jullie willen kletsen hierover. Experts, voor en tegen, boven en onder, gepassioneerde helpers, links en rechts. Gewoon samen het gesprek aangaan. Misschien ook wel politiek al is dat niet mijn talent en vooral niet expertise. Ik ben meer van niet lullen maar poetsen. Ik ben gewoon mens, een jonge vrouw die zich verantwoordelijk voelt voor het leven van mensen die ik niet ken, maar wiens leven mij wel aangaat.
Lullen is soms heel leerzaam. Dus laten we dat doen.

19 oktober 19.00-21.00 uur in Amsterdam. 30 mensen max. ivm Corona. Heb je iets te zeggen, of wil je graag luisteren meld je aan.
Mail onze Cor info@becausewecarry.org

Dan hoop ik dat we na zo’n avond wijzer zijn geworden. Meer weten, en dichtbij elkaar staan in ons gezamenlijke doel; deze mensen helpen.
Op wat voor manier dan ook. Dat vind ik echt belangrijk, elkaar respecteren, al zien we het misschien anders. En wanneer je deze mensen niet wilt helpen omdat je vindt dat het eigen volk eerst geholpen moet worden mag je ook komen. Misschien dat we elkaar toch iets kunnen bijbrengen. Ik help gewoon graag. En wil iedereen aan het woord laten. Ook jouw mening zal ik respecteren al zie ik het anders. En, denk ik, als we allemaal gewoon helpen in plaats van zeuren, kop in het zand, wijzen en klagen, kunnen we samen echt alles aan. Naja, samen komen lijkt mij goed. Relocatie, noodhulp, wel het kamp in of niet, evacuatie, eigen volk eerst: laten we samen komen.

Liefs Steffi

Founder en bonkend hart achter BWC

PS we gaan ervoor zorgen dat we dit digitaal kunnen uitzenden. Even kijken, maar komt goed.

Google kaart met punten per provincie met inzameladressen

SLAAPZAKKEN ~ LESBOS

! Deze actie is afgelopen! We kunnen geen slaapzakken meer aannemen, de inzamelaars ook niet, de kaart is offline !

// Alle berichten over deze slaapzak inzamelingsactie
DAAR GAAN WE
WE HADDEN NOG WAT BELOOFD
ONZE EERSTE DISTRIBUTIE IN HET GROTE KAMP
IETS MET 15.000 SLAAPZAKKEN
14.550 SLAAPZAKKEN ZIJN TOEGEZEGD
WE GAAN EXTREEM HARD
SLAAPZAKKEN ~ LESBOS
VEELGESTELDE VRAGEN SLAAPZAKKEN ACTIE
SLAAPZAKEN GEZOCHT, ALTHANS EERST MEGABEUKERS VAN EEN INZAMELAARS

Yes yes yes wat kregen we veel aanmeldingen binnen, zooooveel van jullie die meteen zeiden: ik zet gewoon alles aan de kant om deze week helemaal los te gaan voor de slaapzakkenactie. Man wat zijn jullie allemaal toch te gek!!

We hebben een aantal inzamelaars nu uitgekozen, twee per provincie, je vond hun gegevens op het kaartje. Zij zamelen voor ons elk 650 slaapzakken in.

Aan de rest die zich opgaf: dank jullie wel allemaal, uit de grond van ons hart voor jullie enorm grote wil om te helpen. Jullie kunnen tusseninzamelaar worden, superfijn, maar check dit eerst via de mail met de inzamelaar van jouw provincie.

Bellen/whatsappen met hen is echt voor nood. Deze inzamelaars staan voor een flinke klus, dus geef ze overzicht, wat toch het beste via de mail gaat.

Maandag, dinsdag en woensdag staan de inzamelaars klaar om jullie slaapzakken te ontvangen.

SUPER SLAAPZAKKEN

Nog 1 keertje voor de helderheid:
Hele goede slaapzakken zamelen we in. Alleen slaapzakken voor volwassenen. De winter staat voor de deur, een slaapzak die je echt heel warm houdt is essentieel. Thermo, tot – 5 graden is echt heerlijk, liefst nog met zo’n capuchon. Fris en brandschoon, geen gaatjes en ouwe meuk. Alleen een roze touw of strik eromheen, verder niets, ook niet dat zakje dat erbij komt: dat deelt het makkelijkste uit en zo zijn ze allemaal gelijk.

We moeten deze actie heel strak plannen: elke inzamelaar zamelt maximaal 650 slaapzakken in – anders krijgen we het niet meer vervoerd. We hebben het idee dat het zo maar eens heel hard kan gaan, dus check voordat je in de auto stapt vooral onze kaart met inzamelpunten: als het maximale aantal slaapzakken is bereikt halen we het adres van de kaart.
Of nog handiger: mail dus van tevoren even met het inzamelpunt over hoeveel je er komt brengen.

Yes lieve mensen, daar gaan we. Knallen maar!!

Liefs BWC

❤️

P.S. Andere goederen nemen we nu niet aan.
P.S. 2 Check ook de veelgestelde vragen

Veel gestelde vragen slaapzakken actie

Ik heb nog slaapzakken, maar ik zie geen inzamelpunten meer op de kaart, wat nu?

! Deze actie is afgelopen! We kunnen geen slaapzakken meer aannemen, de inzamelaars ook niet, de kaart is offline !

// Alle berichten over deze slaapzak inzamelingsactie
DAAR GAAN WE
WE HADDEN NOG WAT BELOOFD
ONZE EERSTE DISTRIBUTIE IN HET GROTE KAMP
IETS MET 15.000 SLAAPZAKKEN
14.550 SLAAPZAKKEN ZIJN TOEGEZEGD
WE GAAN EXTREEM HARD
SLAAPZAKKEN ~ LESBOS
VEELGESTELDE VRAGEN SLAAPZAKKEN ACTIE
SLAAPZAKEN GEZOCHT, ALTHANS EERST MEGABEUKERS VAN EEN INZAMELAARS

Onze actie is met extreem veel daadkracht en liefde in 24 uur al bijna geslaagd. We vragen jullie nu om:
A. te stoppen met nog meer slaapzakken in te zamelen en
B. wanneer die officiële inzamelaars aangeven dat ze vol zijn, de slaapzakken even in een schuurtje van de buren, op zolder of in de kelder te stallen.

We laten jullie niet voor eeuwig met die slaapzakken zitten, geen zorgen, maar we moeten wel even een plannetje op poten gaan zetten zodat ook deze warme, zachte slaapzakken naar gevluchte mensen elders in Griekenland gaan.

Waarom staat het inzameladres bij mij in de buurt niet meer op de kaart?

Omdat we aan een Max hoeveelheid zitten qua transport hebben wij met de inzamelaars afgesproken dat we hen ‘sluiten’ ~ en van de kaart halen bij 650 slaapzakken.

Bizar dit, hoe lief en daadkrachtig jullie allemaal zijn. En we willen natuurlijk het liefste 100.000 slaapzakken inzamelen- maar nu is dat even echt niet handig. We kunnen ze niet transporteren, we kunnen ze niet uitdelen. Dus we moeten echt even heel helder zijn, en ons echt aan de 650 per inzamelpunt houden.
Mega belangrijk: check de kaart voordat je op pad gaat. We updaten de kaart continu, en halen de adressen eraf als ze de 650 hebben gehaald.

Tot welke temperatuur moet een slaapzak geschikt zijn?

De winter staat voor de deur, een slaapzak die je echt heel warm houdt is essentieel. Thermo, tot -5 °C is echt heerlijk, liefst nog met zo’n capuchon. 

Waarom nieuw, of bijna nieuw?

Wij willen graag het beste geven, daarom zamelen we alleen SUPER slaapzakken in. Fris en brandschoon, geen gaatjes, kapotte rits of ouwe meuk.

Maar is dan niet alles beter dan niets?

Wij vinden van niet. Als je nagaat hoeveel energie er gestoken wordt in inzamelen, vervoer en uitdelen, dan wil je geen ‘net niet’ meenemen. Het uitdelen van spullen is beste een lastige, zeker aan heel veel mensen, en kost veel tijd. Er is dan geen tijd uit te zoeken. We willen iedereen een zeer goede, frisse en warme slaapzak, een SUPER slaapzak, kunnen geven. 

Wat misschien helpt: stel je voor dat je buiten moet slapen en slechts 1 slaapzak krijgt. Dan hoop je toch dat dit een goede is, want daar zul je het dan mee moeten doen. 

Waarom mag er geen zakje omheen maar een lint?

We zamelen de slaapzakken opgerold in, met een stevige roze touw of strik eromheen. Dus verder niks eromheen, echt geen hoes of plastic zak. Op die manier zijn alle slaapzakken hetzelfde en makkelijk uit te delen.

Waarom vragen jullie niet om geld zodat jullie lokaal kunnen inkopen?

Lokaal inkopen doen we heel graag en vaak. Maar in dit geval willen we snel schakelen,  elke nacht dat mensen onbeschermd buiten liggen is er eentje teveel. Daarnaast geloven we in de kracht van samen inzamelen waarbij we onmacht omzet in daadkracht.

Tot wanneer kan ik een slaapzak inleveren?

Alléén deze maandag, dinsdag en woensdag. Dus 14, 15 en 16 september. Op donderdag 17 september sorteren we op ons centrale inleverpunt. 

Ben ik wel of niet een inzamelpunt?

Alleen als je van ons rechtstreeks gehoord hebt dat je een inzamelpunt bent. Omdat dit een spoedactie is, proberen we het retestrak te organiseren en hebben we gekozen voor slechts een paar inzamelpunten die elk maximaal 650 (dus echt niet meer) slaapzakken inzamelen en naar ons centrale verzamelpunt brengen. 

Zamelen jullie ook babys- of kinderslaapzakken in?

Op dit moment niet, we hebben ervoor gekozen om nu één product, slaapzakken voor volwassenen, in te zamelen.

Ik heb geen slaapzak, hebben jullie er wat aan als ik geld overmaak?

Zeker, we hebben er nu voor gekozen om slaapzakken in te zamelen, maar er is natuurlijk heel veel meer nodig. We delen dagelijks CarryBags, bananen, luiers e.d. uit. Deze spullen kopen we lokaal in. Ook kopen we 15.000 thermomatjes in bij een groothandel.

Elke bijdrage is dus heel welkom! Hier vind je informatie over doneren…

Ik heb ook nog een paar dozen winterkleding, mag ik die ook brengen?

Hoe goedbedoeld ook, nee! Het uitzoeken, vervoeren en uitdelen van goederen kost veel mankracht en geld. Gezien de noodtoestand kiezen we nu alleen voor slaapzakken. Wellicht doen we later weer een kledinginzameling, maar nu niet.

Samen helpen we elkaar

DE MEESTE MENSEN DEUGEN

Dat is wat wij hier dagelijks zien. 
Dat is wat ons hier dagelijks hoop geeft. 
Zoveel ontmoetingen met zulke toffe mensen, mensen die graag elkaar helpen, mensen die weten wat diep lijden is, en elkaar willen helpen. 

Overal zijn rotte appels, maar laat dat nooit onze focus zijn. 

Deze familie hielpen wij, even na hun aankomst op Lesbos. Toen ze met hun gezin op de hete stenen zaten in de first arrivals van Moria.
Ze hadden niets meer, alleen elkaar. 
Vier kinderen, een fantastische moeder, een geweldige vader. 

En wie zit er nu in ons ontbijt team. Vader ❤️ 
Wij hielpen hem toen, hij helpt ons nu belangeloos met helpen. 

Laten we allemaal ons best doen, om te onthouden dat echt de allermeeste mensen zo flink ongelooflijk deugen. 
Hoe verloren we ook zijn, we willen er allemaal het beste van maken. 

We zijn de laatste dagen aan het kijken welke progamma’s van BWC de meeste kracht hebben, en we zijn het unaniem eens dat dit de progamma’s zijn die mensen weer kracht geven. 

Waarin ze gaan staan. Waarin ze eigenwaarde voelen, uniekheid en de mogelijkheid krijgen om zelf verschil te maken. 

Dat raakt toch zo diep….. 

❤️

DE MEESTE MENSEN DEUGENDat is wat wij hier dagelijks zien. Dat is wat ons hier dagelijks hoop geeft. Zoveel…

Posted by Because We Carry on Saturday, August 22, 2020
We schilderen een huis roze

Dicht bij je talenten blijven, doen waar je goed in bent, doen wat je kunt. Voor ons is dat de kern. En soms… ~ vaak kunnen we veel, en soms kunnen we alleen oud vies grijs, roze verven en dan zien we, dat ook dat al helpt. 

Kijk naar die nieuwsgierige kindjes. Smelt je hart toch van 🎀

ROZE HELPT ALTIJDDicht bij je talenten blijven, doen waar je goed in bent, doen wat je kunt. Voor ons is dat de kern….

Posted by Because We Carry on Saturday, August 1, 2020

Je kunt de liefde bijna voelen door de foto heen. Een tas op hun rug, de zon in hun hart.

ZO FIJN DITJe kunt de liefde bijna voelen door de foto heen. Een tas op hun rug, de zon in hun hart. Liefs,BWC

Posted by Because We Carry on Saturday, July 11, 2020
trots meisje laat haar rugzakje zien

De grootste glimlach die je ooit hebt gezien.
En dat dan duizenden (!!) keren. Dat hebben jullie ons en de kinderen op Lesbos gegeven.
Want de rugzakjes zijn er, hoera hoera, eindelijk kunnen we ze gaan uitdelen, en dat uitdelen is echt 1 groot feest.

Niet te doen, zo ontroerend is het. De glunderende hoofdjes, het gewoon niet-kunnen-wachten om ook een rugzakje te krijgen. Meteen openmaken en oooh kijk nou toch wat er in jouw bloedeigen rugzakje zit, eruit halen, voelen, nog eens kijken, dan de bandjes voor de eerste keer om je schouders doen en dan die trotse verlegen gelukzalige blik waar we het allemaal voor hebben gedaan…. ik heb gewoon een eigen prachtige rugzak!

Dank dank dank jullie wel lieve vrouwen en mannen in Nederland die dit met zoveel energie voor elkaar hebben gebokst- dit is waar we het met z’n allen voor doen.

Liefs,
BWC

DE BLIJSTE KOPPIESDe grootste glimlach die je ooit hebt gezien.En dat dan duizenden (!!) keren. Dat hebben jullie ons…

Posted by Because We Carry on Thursday, July 9, 2020