gezinnen langs de kant van de weg

ONS PLAN

We komen lichtelijk adem tekort. Zoveel nodig on the ground, zoveel hulp die aangeboden wordt. Hoe kunnen we hierin de verbinding maken?


Wij zetten nu vol in op noodhulp: water, eten, luiers, babymelk, matjes, slaapzakken… en dus op donaties. We zetten een groot transport op, ramvol met deze basic needs.
En we broeden op een manier om samen met jullie tot een groots verschil te komen. Geef ons even acht uur, tot vanavond de tijd. Voor iedereen die nu zijn hele kledingkast leeg wil trekken, we hebben helder dat we in ieder geval geen kleding gaan inzamelen.

Kleding inzamelen is voor ons team te complex om uit te zoeken nu, en niet de hoogste nood. We moeten voor 1 item gaan.
Wat het wordt, dat komt vanavond.

Liefs
De BWC maiden op kantoor

ONS PLANWe komen lichtelijk adem tekort. Zoveel nodig on the ground, zoveel hulp die aangeboden wordt. Hoe kunnen we…

Posted by Because We Carry on Friday, September 11, 2020
Moria in brand

Moria. Gisteravond stond je op drie plekken in brand.
Later, 4 – 5 – 6 en toen bijna helemaal.
De berichten kwamen binnen, rennende moeders met kinderen onder hun arm. Gegil, schoten… gehuil. Totale paniek.

Kinderen zijn kwijt, families gesplitst en op hol geslagen. Duizenden mensen begonnen te rennen, de velden in, de bergen op en naar de zee. In het donker opgesloten tussen vuur en politie.

We doen wat we kunnen al de hele nacht, maar….
Ja maar….

Arme arme mensen….. arme arme kinderen.

En nu? Heel Moria is weg. 13.000 mensen hebben helemaal niets meer. We weten het even niet. We huilen, we ademen diep in. En gaan een plan maken voor de beste manier om de moeders en kinderen op de vlucht te helpen.

Voor alle persverzoeken, hulp, vragen en beste bedoelingen: mail ons alsjeblieft op info@becausewecarry.org

Because We Carry

team met petjes:'Can I help you?'

Hoe raar is het, als je er even wat langer over nadenkt, hoe de wereld helemaal is ingericht op krijgen, meer hebben, zo veel mogelijk voor jezelf houden. Want wat ik aan jou geef, ben ik dan dus kwijt. En o jee, heb ik dan straks wel genoeg? Of heb jij dan meer dan ik?

Wat nou als we dat met z’n allen gewoon zouden omdraaien? Dat je bij alles en iedereen om je heen denkt: wat kan ik voor je doen? Kan ik je helpen? Hoe klein ook. Onze weekteams, zij doen dat in het groot- man wat missen we jullie nu weer, mensen die hop op het vliegtuig stappen en niets anders willen doen dan helpen. Die energie… het maakt echt alle verschil.

Geven heeft zo’n bad rap dat het blije gevoel dat je ervan krijgt zelfs een beetje verdacht is. Doe je wat goeds, mag je je er eigenlijk niet lekker bij voelen. Terwijl, hallo, is dat niet HET teken dat het klopt wat je aan het doen bent?? Het is die heel simpele formule van de middelbare school: actie en reactie. Dat wat ik jou geef krijg ik automatisch ook weer terug.

CAN I HELP YOU?Hoe weird is het, als je er even wat langer over nadenkt, hoe de wereld helemaal is ingericht op…

Posted by Because We Carry on Thursday, August 27, 2020
Samen helpen we elkaar

DE MEESTE MENSEN DEUGEN

Dat is wat wij hier dagelijks zien. 
Dat is wat ons hier dagelijks hoop geeft. 
Zoveel ontmoetingen met zulke toffe mensen, mensen die graag elkaar helpen, mensen die weten wat diep lijden is, en elkaar willen helpen. 

Overal zijn rotte appels, maar laat dat nooit onze focus zijn. 

Deze familie hielpen wij, even na hun aankomst op Lesbos. Toen ze met hun gezin op de hete stenen zaten in de first arrivals van Moria.
Ze hadden niets meer, alleen elkaar. 
Vier kinderen, een fantastische moeder, een geweldige vader. 

En wie zit er nu in ons ontbijt team. Vader ❤️ 
Wij hielpen hem toen, hij helpt ons nu belangeloos met helpen. 

Laten we allemaal ons best doen, om te onthouden dat echt de allermeeste mensen zo flink ongelooflijk deugen. 
Hoe verloren we ook zijn, we willen er allemaal het beste van maken. 

We zijn de laatste dagen aan het kijken welke progamma’s van BWC de meeste kracht hebben, en we zijn het unaniem eens dat dit de progamma’s zijn die mensen weer kracht geven. 

Waarin ze gaan staan. Waarin ze eigenwaarde voelen, uniekheid en de mogelijkheid krijgen om zelf verschil te maken. 

Dat raakt toch zo diep….. 

❤️

DE MEESTE MENSEN DEUGENDat is wat wij hier dagelijks zien. Dat is wat ons hier dagelijks hoop geeft. Zoveel…

Posted by Because We Carry on Saturday, August 22, 2020
kleurige kleding aan het hek om het kamp

En we worden, zoals wel vaker, weer eens maximaal uitgedaagd.
Voordat ik dit hele verhaal opschrijf vind ik het belangrijk om met jullie te delen dat we vol overgave zijn, vol vertrouwen en dat we zullen meebewegen. Toen ik gister een podcast luisterde kwam de volgende zin zo binnen, kippenvel all over:
‘Obstacles are detours in the right direction’.

Okay, tijd voor wat uitleg.

❤️Maanden zijn we bezig geweest met onze registratie in Athene. Nachtwerk, klotsende oksels, alles. De 8 cm dikke map ligt al weken ergens op een bureau in Athene en we horen telkens dat we nog even geduld moeten hebben.
Dat doen we….

❤️Al maanden hebben we constant onrust met teams die wel en dan weer niet kunnen komen vanwege Corona.
Gelukkig hebben we een aantal te gekke weekteams mogen ontvangen en hebben we mega samen geknald, maar nu er flink Corona op Lesbos is hebben we besloten de teams weer on hold te zetten.

❤️In de quarantaine die op Kara Tepe is geplaatst (afgesloten van de rest van de campus) hebben 17 mensen Corona. Wij hebben hen geholpen, zijn allemaal 2 x getest en zitten nu thuis omdat we geen enkel risico willen nemen. We zijn gelukkig coronavrij. Maar je zou maar gevlucht zijn en dan in de hitte in een container met Corona moeten zitten, afgesloten van de wereld. Pfff

❤️Het team is kapot moe. Zoveel de teams gemist, zo hard gebeurd de afgelopen maanden, dus deze quarantaine komt goed uit, al is rust nemen na maanden in de 5e versnelling staan niet heel makkelijk.

❤️Dan is daar een mail vanuit Moria, ze sluit haar deuren. Corona komt te dicht bij (60 besmettingen op het eiland nu) de ongeveer 15.000 mensen die in Moria leven moeten beschermd worden, dat is het belangrijkste, en de liefdevolle zorg is dan begrijpelijk even een mindere prioriteit

Dus…
We zitten thuis, voor het eerst in jaren.
We staren, lullen meer dan we poetsen en we nemen de tijd en de ruimte om te voelen waar de opening weer komt.
Dat ze komt, dat weten we…. wanneer je BWC 5 jaar kent, weet je dat.

Tis even ruk, maar ook een kans, een kans om heel dichtbij te voelen wat de kern van onze missie is. Waar zijn we het beste in en hoe kunnen we het beste mensen helpen.
Moeders en kleine kinderen, hoop geven, liefde… ik zie je en ik hoor je.

We zullen vanaf woensdag weer terug zijn in Kara Tepe, met mondkapjes en zullen daar onze progamma’s weer oppakken.
In het quarantaine gedeelte willen we niet meer komen, maar we willen wel dat ook deze mensen zich gezien en gehoord voelen. Dat ook de mama’s die daar verblijven hun luiers krijgen, dat de kleintjes hun warme flesje kunnen drinken. Dus we gaan pakketten maken, die door site management in alle veiligheid kunnen worden uitgedeeld.

Ga je met ons op missie de komende weken, er komt geluid van ons, vertrouw daarop. Volg je ons, blijf ons volgen. We blijven, altijd. En daar volgt geen maar op.

We berusten ons voor nu eventjes in alle chaos, we sporten, eten lekkers, voeden ons lijf en ziel en we vinden onze weg weer. Helder, dapper en vol nieuwe energie.

Ik alle liefde en vertrouwen
Team BWC
&
Stef

BIJNA 5 JAAR OP LESBOSEn we worden, zoals wel vaker weer eens maximaal uitgedaagd. Voordat ik dit hele verhaal…

Posted by Because We Carry on Monday, August 17, 2020
We schilderen een huis roze

Dicht bij je talenten blijven, doen waar je goed in bent, doen wat je kunt. Voor ons is dat de kern. En soms… ~ vaak kunnen we veel, en soms kunnen we alleen oud vies grijs, roze verven en dan zien we, dat ook dat al helpt. 

Kijk naar die nieuwsgierige kindjes. Smelt je hart toch van 🎀

ROZE HELPT ALTIJDDicht bij je talenten blijven, doen waar je goed in bent, doen wat je kunt. Voor ons is dat de kern….

Posted by Because We Carry on Saturday, August 1, 2020
Celine met baby Fatima in haar armen

Dit is Fatima.
Deze lieve minibaby, je gelooft het gewoon niet, is al twee maanden oud. Ze is zoooo klein. Maar ook megadapper en sterk. Ze is er nog. En ze zit voor altijd in het hart van onze Celine.

Celine is de vrouw met ICarry onder haar hoede: een programma dat liefdevolle ondersteuning geeft aan zwangere en net bevallen moeders. Maandenlang lag alles stil in de kampen, en konden we geen workshops geven over dragen, baren, voeden en verzorgen. Konden we geen mama’s en hun kleintjes opzoeken in het ziekenhuis met een Carrybag vol fijne spulletjes voor een goed begin van een nieuw leven. En dus ging Celine maandenlang zelf naar ze op zoek, alle tenten af, speurend naar pasgeboren baby’tjes en hun mama’s.

In zone 9B hoorde ze al snel over een baby die ‘echt heeeel klein!!!’ was, zoeken zoeken en gelukkig, uiteindelijk vond ze haar. Een heel klein bundeltje. Een veel te klein meisje. Met een broos, dun huidje en oogjes die niet goed meer open gingen. Lieve Fatima zag er slecht uit. En toen Celine hoorde dat mama niet goed melk kon geven, en eerder al twee kindjes was verloren, gingen alle alarmbellen af. Snel snel, melk halen. Direct een fles gemaakt- pfff de opluchting en voldoening die alle mama’s kennen als je kindje lekker drinkt…

Dit is toch wel het grootste verschil dat je kunt maken allemachtig. Een dappere mama helpen haar kindje te voeden, uitleggen hoe ze haar borstvoeding op gang kan krijgen. Een zorgzame papa helpen registreren voor poedermelk- stress en borstvoeding is nou niet echt hele goeie combi…
Een kindje dat haar oogjes weer open doet en de wereld weer inkijkt. Langzaamaan, ook al heeft ze een achterstand, haar kracht weer terugvindt.
Lieve kleine Fatima komt er wel.

Liefs,
BWC

WIE EEN MENS REDT, REDT DE WERELDDit is Fatima. Deze lieve minibaby, je gelooft het gewoon niet, is al twee maanden…

Posted by Because We Carry on Wednesday, July 15, 2020

Je kunt de liefde bijna voelen door de foto heen. Een tas op hun rug, de zon in hun hart.

ZO FIJN DITJe kunt de liefde bijna voelen door de foto heen. Een tas op hun rug, de zon in hun hart. Liefs,BWC

Posted by Because We Carry on Saturday, July 11, 2020
trots meisje laat haar rugzakje zien

De grootste glimlach die je ooit hebt gezien.
En dat dan duizenden (!!) keren. Dat hebben jullie ons en de kinderen op Lesbos gegeven.
Want de rugzakjes zijn er, hoera hoera, eindelijk kunnen we ze gaan uitdelen, en dat uitdelen is echt 1 groot feest.

Niet te doen, zo ontroerend is het. De glunderende hoofdjes, het gewoon niet-kunnen-wachten om ook een rugzakje te krijgen. Meteen openmaken en oooh kijk nou toch wat er in jouw bloedeigen rugzakje zit, eruit halen, voelen, nog eens kijken, dan de bandjes voor de eerste keer om je schouders doen en dan die trotse verlegen gelukzalige blik waar we het allemaal voor hebben gedaan…. ik heb gewoon een eigen prachtige rugzak!

Dank dank dank jullie wel lieve vrouwen en mannen in Nederland die dit met zoveel energie voor elkaar hebben gebokst- dit is waar we het met z’n allen voor doen.

Liefs,
BWC

DE BLIJSTE KOPPIESDe grootste glimlach die je ooit hebt gezien.En dat dan duizenden (!!) keren. Dat hebben jullie ons…

Posted by Because We Carry on Thursday, July 9, 2020
zelfgemaakte vlag aan een slinger met een banaan erop

Altijd goed om een nummer van Hazes aan te kunnen halen, vooral deze meezinger: Voor mij geen slingers aan de wand. Toptekst, Andre, worden we blij van. Al hadden de dappere kinderen van Moria je nog het een en ander kunnen leren. Je moet namelijk gewoon lekker zelf de slingers ophangen. Helemaal als je met een cluppie gezellige kinderen bent. Maak zelf je leven mooier, vrolijker, beter. Niet zitten sippen. Of wachten tot een ander het voor je doet. Hup, actie in de taxi.

HANG ZELF JE SLINGERS OPAltijd goed om een nummer van Hazes aan te kunnen halen, vooral deze meezinger: Voor mij geen…

Posted by Because We Carry on Thursday, July 9, 2020