Vrijwilligerscoordinator gezocht op Lesbos

💕VACATURE💕
WIJ ZOEKEN EEN VRIJWILLIGERS COÖRDINATOR

Wij zoeken een Vrijwilligers Coördinator om ons team te versterken op het Griekse eiland Lesbos. We zoeken iemand voor het liefst 6 maanden en als het lukt al vanaf 1 november 2018.

Wat ga je doen?

  • Je ontvangt en brieft elke week een nieuw team vrijwiligers;
  • Je blijft hen ondersteunen en een beetje sturen gedurende hun missie week.

Het ontbijt maken en uitdelen wordt gedragen door zowel ons BWC weekteam als het BWC resident Kara Tepe team.

  • Het Kara Tepe team heeft ook jouw steun, leiding en aandacht nodig;
  • Je bent ons aanspreekpunt op Kara Tepe.
  • Je werkt veel met allerlei verschillende mensen, belangrijk is dat je daar plezier in hebt. Vergaderen, zalven en lijmen 😊, luisteren en invoelen, empatisch sterk ontwikkeld, hoofd en hart zijn in balans, je houdt van ritme en regelmaat, bent wel flexibel en weet dat freestylen en ‘op gevoel het beste doen’ ook vaak goed gaat;
  • Je kan netjes werken in sheets en Excel en weet hoe Google Drive werkt (anders leggen we je dat uit);
  • Je bent een leider, maar bent helemaal okay met sturing;
  • Je spreekt en schrijft een goed woordje Engels;
  • Je bedenkt zelf snel oplossingen, maar bent gewend aan in een team werken en dus aan OPEN werken en OVERLEGGEN;
  • Je bent grappig, durft te huilen en bent gewoon mega leuk

Wat krijg je terug?

  • Once-in-a-lifetime experience;
  • Karmapunten;
  • Heel veel liefde;
  • Een vrijwilligersvergoeding, een huisje en een auto.

En nu?

Schrijf ons wie je bent, wat je passie is, waarom jij naar Lesbos ‘moet’ komen, waar je gewerkt hebt en welke opleidingen je hebt gevolgd. Voeg daar aan toe een filmpje van jezelf van ongeveer 1 minuut waarin je vertelt wat je leuk vindt om te doen, wat je niet leuk vindt en wat je graag wilt leren… denk er niet te lang over na, we zijn wel toe aan wat gelach.
Kwetsbaarheid en openheid is bij ons reuze welkom!
En mail dit naar: info@becausewecarry.org

Liefs Team Lesbos

Vorige week waren we jarig en ons Kado was drie van jullie een week uitnodigen op Lesbos. We vroegen jullie ons te schrijven. De berichtjes waren hoopgevend. Zoveel mensen willen iets doen.
Normaal zijn van iedereen erbij, dus het was even wennen drie mensen ‘eruit’ te zoeken.
Maar niet lullen maar poetsen toch? Dus we hebben het gedaan.

Vandaag vliegen drie geweldige mensen van Amsterdam naar Lesbos om een week in de kampen verschil te maken.

Dank jullie allemaal wel

Ik moet u spreken…
De nood is hoog, er zijn duizenden kinderen in gevaar binnen de grenzen van ‘ons veilige’ Europa. Kinderen gevlucht voor oorlog en geweld op zoek naar veiligheid leven in erbarmelijke omstandigheden op het Griekse eiland Lesbos. Kinderen die niet naar school gaan, slechte voeding krijgen en in afval leven. Kinderen zondere veilig huisje, niet eens goede tent. Kinderen zonder wc’s, douches en water.
En minister president alleen al de laatste 6 weken kwamen er 1000 kinderen bij.

Campus Kara Tepe, de opvangplek voor extra kwetsbaren zoals kinderen, zwangeren, zieken en ouderen = VOL
Op Kamp Moria leven 8500 mensen terwijl er capaciteit is voor 2300 = VOL

De eilanden zijn gevangenissen geworden voor onder andere alle duizenden gevluchte kindjes.
Men moet inmiddels minimaal een jaar wachten voordat het eerste gesprek van de asielprocedure start.
Een jaar lang vol trauma opgesloten in totale hectiek.

HET GAAT MIS MINISTER PRESIDENT…
Voor de deur staan de drukste maanden qua aankomsten en alles is al vol.
De gure winter komt er aan.

Ik vraag u om Lesbos op uw agenda te zetten. U mag langer zwijgen maar ik doe het niet. Al drie jaar worden hier kinder- en mensenrechten geschonden en u weet dat… Dat mag niet!

Investeer in veel meer asiel experts, zorg dat Griekenland hulp krijgt bij de procedures. Stuur advocaten en zorg ervoor dat de procedures veel sneller verlopen zodat mensen snel weten waar ze aan toe zijn. Mensen die terug moeten moeten terug mensen die recht hebben op onze veilige steun gaan we beschermen.

In 1951 hebben we met Europa beloofd in het vluchtelingen verdrag elkaar te zullen steunen. Het is echt tijd dat we de daad bij het woord voegen en deze mensen in nood veiligheid bieden. We mogen niet uit angst voor de beweging van extreem rechts zwijgen over de mislukte EU-Turkije deal. Ook als wij geld geven aan regimes om hun grenzen te sluiten zullen de mensen blijven komen.

Mocht u langs willen komen bij ons op het eiland of met ons willen praten we hebben er veel voor over samen om de tafel te gaan. Info@becausewecarry.org

Moedige Groet

Steffi de Pous

Foto: Paula Bronstein

Maar we willen niks…. Geen taart, geen kado’s en geen slingers.
Wat er hier op Lesbos nodig is ben jij.
Meer handen, meer ogen, meer oren, meer aandacht, meer zorg, meer geld en meer ruimte oh en meer begrip, veel meer begrip.

Gister klonk zelfs op het NOS journaal de noodklok voor kamp Moria. 8,5 duizend mensen leven in erbarmelijke omstandigheden.
https://nos.nl/…/2247931-in-griekse-vluchtelingenkamp-probe…
En wij zijn jarig… Tsja voel je hem… proosten met champagne? Niets voelt goed….

Behalve 1 ding. 3 van jullie de kans geven om hier te komen helpen met helpen. Dus dat is ons Kado! We geven jullie!

HOE DAN?
Schrijf hieronder waarom jij ons wilt komen helpen. Of tag iemand waarvan je weet dat hij of zij dat heel graag wil en kan.

We zullen drie van jullie uitnodigen.
Maandag 3 september vlieg je met zijn drietjes naar ons toe, let op tis geen vakantie. Maar we komen natuurlijk halen van de AirPort.
Je slaapt in ons teamhuis en elke ochtend sta je vroeg op om te helpen.
10 september een week laten ga je weer terug naar huis.

BELANGRIJK
In kop en lijf ben je sterk, voor drama en gepieter is hier geen tijd en energie.
Je komt met je glimlach in alle dienstbaarheid. Je zal voelen dat er niks fijner is dan geven. Dat is dan weer het Kado aan jezelf.

kleie regeltjes:
Deze actie financieren wij met behulp van een gift.
Alle uitgave op het eiland inclusief eten en drinken zijn voor jezelf.
Je gaat akkoord met onze vrijwilligers verklaring (mailen we) en onze regels.
Je staat open voor een klein telefonisch gesprek en een vragenlijst, je zal op de kampen gaan werken dus i.v.m. veiligheid hebben we informatie van je nodig.
Een ja is een ja… dan rekenen we op je.

DANKBAAR
Triest dat we hier op eiland nog zo kei hard nodig zijn en ook trots. Trots op jullie en trots op ons.
Trots op alle honderden mensen die kwamen helpen en trots op ons lieve hardwerkende core team!
En lieve oud teamleden, dank je allemaal wel. Samen hebben we BWC gemaakt tot wat zij nu is.

Misschien toch dan maar een klein glaasje proosten zo.
Liefs

Negen maanden was lieve Roos een belangrijke jonge kracht binnen ons team. Met full focus op Moria waren haar dagen vaak pittig en intens.
Ze gaf yogalessen in de sectie voor de vrouwen die alleen gevlucht zijn. Zorgde voor weer plezier in de sectie waar de gezinnen met kleine kindjes wonen (buiten de sectie leven er nog veel meer trouwens, maar okay)
Ze creëerde een afval progamma in sectie C en zette een team neer met Morianen en vrijwilligers die samen het kamp elke week schoonvegen.
Roos deed nog veel meer! Een slimme duizendpoot die uber leergierig is en zelden nee zegt. Soms zei ze zo vaak ja omdat ze iedereen zo graag wil helpen, dat ze zo moe ervan werd.

Maar veerkrachtige Roos krabbelde altijd weer op. Ze nam een dagje tijd voor zichzelf ging een stukje rennen of ging ergens ’s avonds een biertje drinken en even dansen en dan na haar vrije dag was ze er weer in al haar kracht.

Roos zal blijven doorhelpen bij andere organisaties op andere plekken. En wij hopen dat Roos al haar ervaringen gaat gebruiken om zelf weer wat vets op te zetten, want zo eentje is Roos, dat liet ze al eerder zien.

Een grote dank je wel, voor al je liefde, je speelsheid, je kracht en al je glimlachen  dank lieve Roos!

BWC

Het woord kamp zouden we toch na 1945 nooit meer mogen en vooral willen gebruiken?
En toch noemen we de opvangplekken voor mensen op zoek naar veiligheid nog steeds: een kamp.
Wij doen onze uiterste best met o.a. onze Nederlandse vrienden van Movement On The Ground om dorpen te bouwen. Waar gewone mensen die gevlucht zijn weer tijdelijk even in alle veiligheid kunnen leven. Waar het leven niet on hold wordt gezet, waar men vol angst belandt in leegte, down wordt en de levenslust verliest.

Nee, waar men gewoon weer naar de kapper kan, waar vers brood in de ochtend is en waar men op allerlei manieren zich nuttig kan maken voor de community.
Zoals Ahmed op de foto, met een bak koffie, die al vroeg in de ochtend fietsen aan het repareren is.
Het zijn niet zijn fietsen en hij krijgt er ook niet voor betaalt. Hij doet het voor zijn medemens, omdat hij het fijn vindt om te doen.

Veiligheid creëren en gewone dingen organiseren dat is op Lesbos onze focus

Een besef momentje

Gewoon even delen omdat dit zo lief en eigenlijk ook zo bizar is.
30 procent van de aankomsten nu is kind, waarvan 7 van de 10 onder de 12 jaar zijn. Niks te zeggen, in de nacht achter hopelijk paps en/of mams aangelopen, vriendjes en familie achtergelaten, lievelingsknuffel mee en niet zeuren.

De weg is lang, heel lang en uiteindelijk maanden later kom je vol griezelige herinneringen met mazel aan op Kara Tepe Lesbos waar gister Meester Bas en Jimmy ons kinderprogramma begeleiden.
Tekenen, spelen, lezen en veiligheid, eindelijk een beetje veiligheid en een beetje rust.

Wetende dat ze er nog lang niet zijn…

12 % van die 30% procent is trouwens alleen aangekomen op Lesbos! Ouders kwijt geraakt, verloren of op wat voor een manier dan ook alleen op reis. Die kennis is niet te behappen he? Opgevangen in the Safe zone op kamp Moria, waar veiligheid echt een ander begrip is. Deze kinderen komen grotendeels uit Syrië en Afghanistan.

Bron: UNHCR

Wie trakteert ons team

Hier zie je veel teamleden van ons BWC team op Lesbos. Allemaal bij elkaar zijn we met ongeveer 50 mensen.
Van afval opruimen, tot thee maken, met kinderen spelen, baarden scheren, kleding sorteren, bananen uitdelen, spullen sorteren in de Warehouse, sporten, haren knippen, yoga geven en zo kunnen we met onze ruim 20 projecten op zowel Moria als Kara Tepe nog wel even doorgaan.
Samen met week vrijwilligers, ons team van vaste BWC vrouwen, jongens en heren, meisjes en dames van beide kampen en lokaal gemaakte vrienden zetten we ons elke dag voor elkaar in.
Om elkaar beter te leren kennen en het team gevoel doen we elke eerste zaterdag avond van de maand MET ZIJN ALLEN een etentje.

Gaat maar om 500 euro per keer 10,- per persoon, maar op jaarbasis is dat toch 6 duizend euro.
Wat zou het toch top zijn als een (horeca) zaak ons gaat helpen met deze kosten.
Het zou ook kunnen dat je met je zaak, of met vrienden 1 etentje trakteert.
Het is van groots belang dat we dit samen doen. Iedereen werkt gratis, voor de liefde en het broeder en zusterschap en daar willen wij eens per maand wat kleins voor terug doen.

Ben/ heb jij een zaak, of een particulier en wil je ons steunen met een onze ‘personeelskosten’ van 500 euro per maand. Let us know! Voor ons en hen zou het mega bijzonder en fijn zijn.

P.s we hebben een ANBI status dus belastingtechnisch is aan ons doneren best interessant.

Mail onze Elies info@becausewecarry.org
Lang leven kleur, diversiteit en authenticiteit en dan gewoon lekker allemaal samen en bij elkaar!

❤️

Anne

Negen maanden was ze bij ons en ook al is ze nu weer door, haar energie is nog overal voelbaar.
Liefdevol, aandachtig, gezellig en een harde werkster!

Een jonge vrouw die ons kwam helpen omdat ze meer vanuit haar hart en haar gevoel wilde gaan leven, weg bij presteren en ‘je best doen’! Anne bleek er goed in. Verbinding maken op Kara Tepe en Moria, veel contacten met trouwe vrijwilligers, voor vele was zij een aanspreekpunt.

Misschien had ze nog jaren kunnen blijven, misschien wel eeuwig, maar Lesbos is soms ook best zwaar. Het altijd 24/7 aanstaan, de prikkels, je sociale leven wat stil is, de verhalen en de ontmoetingen, het is gewoon best intens.

Daarom vragen we mensen na een tijdje om weer door te gaan, terug, of verder, maar sowieso naar andere energie.

Ook al zijn onze vrouwen stuk voor stuk geweldig, het is eigen bescherming en liefde om hen te vragen weer door te gaan. En zo namen we vorige week afscheid van onze lieve Anne.
Maar zoals we op Kara Tepe zeggen: er is geen vaarwel, alleen een see you later!

Dank lieve Anne, dank voor je vertrouwen, je kwetsbaarheid en de lessen die je ons gaf.
Alle liefs
Because We Carry

Lesbos Steun

Steffi:
’39 weken in verwachting van mijn tweede kindje met 16 maanden ertussen in de ruim 2 jaar dat ik op Lesbos woonde. Ik ben zelf geen held in rekenen, nu al helemaal niet meer maar dat Because We Carry heb ik heel letterlijk genomen vind ik zelf.
Sinds vorige week heb ik al mijn werk overgedragen aan het core team op Lesbos. Waar momenteel ook grote verschuivingen in plaats vinden.

Onze Liefste Anne gaat weg en onze Liefste Roos.
De Leukste Claudia komt terug en de fijnste Jitske en Sandrine staan stevig hun vrouwtje. Onze Do en Elies zitten gelukkig nog keurig op hun plek en de Golden Girls in Nederland buffelen zoals altijd hard mee en onze relatief nieuwe Kaatje die alles rondom fondsen en donaties regelt zit scherp en zacht achter haar bureau.
Als ik dit zo opschrijf realiseer ik mij dat het tijd is voor wat gezichten en informatie bij deze geweldige vrouwen….en diepe buigingen voor de terugkerende vrouwen!

Maar voor nu, voor nu lieve volgers en trouwe steun, ga ik een stapje terug.
Cocoonen en baren pffff en gister besprak ik met mijn grote liefde hoe ontzettend mazzel we hebben dat ik hier zo een belletje pleeg en het bad wordt aangezet en dat ik spulletjes fris gewassen in mijn tas heb en bamboo luiertjes en calendula olie en nog een nieuwe nachtjapon heb gekocht. Zoveel mazzel….

Wat ben ik dan blij met die Carry Baby Bags…. krijg er nu spontaan weer tranen van #zijnookhormonen.

Alle liefs lieve Allemaal
#ikgadebaleruitpoepen Zoals Roos mij appte toen ze deze foto vanaf Kara Tepe stuurde