kleurige kleding aan het hek om het kamp

En we worden, zoals wel vaker, weer eens maximaal uitgedaagd.
Voordat ik dit hele verhaal opschrijf vind ik het belangrijk om met jullie te delen dat we vol overgave zijn, vol vertrouwen en dat we zullen meebewegen. Toen ik gister een podcast luisterde kwam de volgende zin zo binnen, kippenvel all over:
‘Obstacles are detours in the right direction’.

Okay, tijd voor wat uitleg.

❤️Maanden zijn we bezig geweest met onze registratie in Athene. Nachtwerk, klotsende oksels, alles. De 8 cm dikke map ligt al weken ergens op een bureau in Athene en we horen telkens dat we nog even geduld moeten hebben.
Dat doen we….

❤️Al maanden hebben we constant onrust met teams die wel en dan weer niet kunnen komen vanwege Corona.
Gelukkig hebben we een aantal te gekke weekteams mogen ontvangen en hebben we mega samen geknald, maar nu er flink Corona op Lesbos is hebben we besloten de teams weer on hold te zetten.

❤️In de quarantaine die op Kara Tepe is geplaatst (afgesloten van de rest van de campus) hebben 17 mensen Corona. Wij hebben hen geholpen, zijn allemaal 2 x getest en zitten nu thuis omdat we geen enkel risico willen nemen. We zijn gelukkig coronavrij. Maar je zou maar gevlucht zijn en dan in de hitte in een container met Corona moeten zitten, afgesloten van de wereld. Pfff

❤️Het team is kapot moe. Zoveel de teams gemist, zo hard gebeurd de afgelopen maanden, dus deze quarantaine komt goed uit, al is rust nemen na maanden in de 5e versnelling staan niet heel makkelijk.

❤️Dan is daar een mail vanuit Moria, ze sluit haar deuren. Corona komt te dicht bij (60 besmettingen op het eiland nu) de ongeveer 15.000 mensen die in Moria leven moeten beschermd worden, dat is het belangrijkste, en de liefdevolle zorg is dan begrijpelijk even een mindere prioriteit

Dus…
We zitten thuis, voor het eerst in jaren.
We staren, lullen meer dan we poetsen en we nemen de tijd en de ruimte om te voelen waar de opening weer komt.
Dat ze komt, dat weten we…. wanneer je BWC 5 jaar kent, weet je dat.

Tis even ruk, maar ook een kans, een kans om heel dichtbij te voelen wat de kern van onze missie is. Waar zijn we het beste in en hoe kunnen we het beste mensen helpen.
Moeders en kleine kinderen, hoop geven, liefde… ik zie je en ik hoor je.

We zullen vanaf woensdag weer terug zijn in Kara Tepe, met mondkapjes en zullen daar onze progamma’s weer oppakken.
In het quarantaine gedeelte willen we niet meer komen, maar we willen wel dat ook deze mensen zich gezien en gehoord voelen. Dat ook de mama’s die daar verblijven hun luiers krijgen, dat de kleintjes hun warme flesje kunnen drinken. Dus we gaan pakketten maken, die door site management in alle veiligheid kunnen worden uitgedeeld.

Ga je met ons op missie de komende weken, er komt geluid van ons, vertrouw daarop. Volg je ons, blijf ons volgen. We blijven, altijd. En daar volgt geen maar op.

We berusten ons voor nu eventjes in alle chaos, we sporten, eten lekkers, voeden ons lijf en ziel en we vinden onze weg weer. Helder, dapper en vol nieuwe energie.

Ik alle liefde en vertrouwen
Team BWC
&
Stef

BIJNA 5 JAAR OP LESBOSEn we worden, zoals wel vaker weer eens maximaal uitgedaagd. Voordat ik dit hele verhaal…

Posted by Because We Carry on Monday, August 17, 2020
Team Lesbos gezellig met elkaar aan tafel

Kijk ze toch eens lekker zitten, driehonderdduizend dubbel en dwars verdiend lekker aan het eten samen en even uitpuffen- voor 1 keertje met een klein biertje erbij. Wat hebben deze vrouwen ongelooflijk hard gewerkt de afgelopen maanden, kanonnen.
In maart (zo lang geleden voelt het, het lijkt wel een ander leven) liep onze estafette van weekteams: zeven vrijwilligers die elke week alles wat ze in zich hebben komen geven voor de gevluchte mensen op Lesbos- plotseling spaak door Corona. De meeste NGO’s waren weg, bijna niemand mocht de kampen meer in. En tegelijkertijd was er juist nu bizar veel nodig. Gelukkig hebben wij een topteam op Lesbos. En deze vrouwen gingen megahard aan de slag. 

Zeepdistributie na zeepdistributie, sinaasappels uitdelen, enorme vuilnisbergen wegwerken, een groot Suikerfeest organiseren, slaapzakken cheffen zodat geen man vrouw of kind het koud krijgt in de nacht na een helse tocht over zee- wat kunnen deze vrouwen niet?? 

En nu is het zomer en vakantie, zijn de grenzen overal weer open, de quarantaines en zelfquarantaines voor het grootste gedeelte opgeheven. En kunnen ook eindelijk onze weekteams weer aan de slag. Mooie mensen die ervoor kiezen om, nu we met zn allen weer meer mogen, het toch best wel spannende en benauwde en taaie er voorlopig even af is, niet op de camping of op het strand van een lekker drankje te genieten maar hoppa de handen uit de mouwen te steken en anderen te gaan helpen. Weekteam 247- en alle andere weekteams die zo mega flexibel zijn geweest tijdens Corona en geduldig hebben afgewacht wanneer ze op het vliegtuig mochten springen: wat zijn we megablij met jullie. Jullie brengen kracht en plezier en spierballen en liefde. En een beetje verlichting voor deze topwijven, helemaal in de bloedhitte nu op Lesbos. Pfffff genoeg uitgepuft. We gaan weer samen knallen. Let’s go!!

WHO RUN THE WORLD?? THESE GIRLS! Kijk ze toch eens lekker zitten, driehonderdduizend dubbel en dwars verdiend lekker…

Posted by Because We Carry on Tuesday, July 7, 2020
Team Lesbos met shirt: Full of Hope

Wij zijn van de glitters strooien, gezicht draaien naar de zon, niet klagen over wat er allemaal niet goed gaat, maar aandacht geven aan dat wel beweegt en wel goed gaat en daar volle KRACHT vooruit mee gaan. Maar even tussen ons, soms is het gewoon keihard ploeteren, of beter gezegd: vaak. De meiden op Lesbos staan zich 10-12 uur per dag in het zweet te werken om mensen te steunen, voor team Nederland is het ook soms gewoon echt uren of zelfs dagen bonnetjes inboeken in de computer. En zo zat ik vannacht weer tot 1 uur achter de laptop, weer bezig met de registratie van onze NGO in Athene. Daar werken we al ruim twee maanden aan. Wij zijn als Because We Carry geregistreerd, maar aangezien een ander ministerie alles overneemt rondom gevluchte mensen, moeten de NGO’s zich ook opnieuw registreren. 

Uren typen, 21 mapjes op de drive verder, kilometers rijden naar de vertaalster en de ambassade, appjes en telefoontjes met onze advocaat op Lesbos, veel steun- en adviesbelletjes met andere NGO’s op het eiland en heel veel dikke zuchten, tijdelijke vreugdedansjes en wiebeltenen verder, voelen we dat we dichtbij zijn. Van tevoren werd al bekend gemaakt dat deze NGO registratie een zeer pittige zou zijn, zeker voor ‘buitenlandse’ NGO’s. En dat was en is ze…. maar wij zijn tough cookies, slimme denkers en doorzetters. Wij werken hard door op de kampen om de gevluchte mensen en de lokalen zoveel als mogelijk is te helpen en te ondersteunen. 

Soms is het bikkelen, even doorbijten, met onze neus in de wind vol hoop.

Liefs Steffi

VOL HOOPWij zijn van de glitters strooien, gezicht draaien naar de zon, niet klagen over wat er allemaal niet goed…

Posted by Because We Carry on Wednesday, June 24, 2020
Grote stichting vanuit de huiskamer

Wij bewegen ons groots op Lesbos en ook in Nederland. We krijgen samen met jullie onwijs veel voor elkaar. Maar toch is ons clubje nog relatief klein.
Zeker in Nederland.

We hadden een grote actie vandaag op de planning staan. 
Maar met een dierbare oma die overleden is en mijn twee zieke kinderen lukt de actie ons vandaag niet. 

Gek dat er dan honderden mensen even moeten wachten. Please geef ons een dag.
Morgen hopen we weer op krachten te zijn en buffelen we die actie achter onze laptoppen.

Wij gaan onze mand in…
Ook wel een bijzonder gevoel, zo groot en in ons hart zo kwetsbaar ook. Tot morgen, trouwe volgers.

Kus voor vriendin Kaatje en haar verlies.

Liefs van mij Steffi vanaf de bank met twee hangerige koortsige kinderen.

We will be back!

Diepe buiging voor Claudia en Sandrine

Op Lesbos hebben we een grote teamwissel achter de rug. Twee vrouwen die jarenlang onze missie runden, Claudia en Sandrine reizen door naar nieuwe plekken op onze aarde.
Sandrine gaat eerst langzaam terugrijden door de Balkan naar Nederland en Clau zal naar een kamp gaan in Irak.

Wij maken een zeer zeer diepe buiging voor hen. 
Dank jullie wel vrouwen voor alles. Jullie waren een trouwe steun en een megaduo in het veld.

Nieuwe frisse meiden nemen alles over.
Welkom Rosa, Pleun, Inger en Jet! 
Samen met Lisette die al weer bijna een half jaar bij ons is en Celine die de roze I Carrycontainer voor hoogzwangeren en net bevallen vrouwen runt zijn jullie nu ons powerteam.

Alle vertrouwen in jullie wijsheid en dapperheid.
Samen gaan we hem rocken! Nog 1 x het ontbijt met de Macarena op de tafels, nog wat grappen links en rechts met een steek je hoofd door Sandrine en Clau… nog wat info delen her en der en free to go! 
Alle power voor jullie allemaal. Heldinnen van de bovenste plank! Kabam! 

Full of Hope 

Because We Carry

Mijn wens

Ik wens voor 2020 dat alle moeders en vaders over de hele wereld kunnen dragen wat ze willen dragen en niet wat ze moeten dragen. Dat het gewicht letterlijk en figuurlijk te doen is. Dat de liefde voor kinderen ons optilt en voornamelijk vreugde geeft en de zorg en de angst voor kinderen niet te zwaar op onze schouders drukt. Dat het te dragen is…

Ik wens voor 2020 dat we onze aarde alle liefde en zorg geven die ze nodig heeft. Dat we bewust met haar omgaan en de kleinste en grotere beste keuzes maken met haar in gedachten. 

Ik wens nog meer, veel meer…
Ik wens dat onze ouderen samen zijn, dat we ze steunen en liefde geven. 
Ik wens dat we meer in vertrouwen gaan leven. Minder angst voor onszelf en minder angst voor elkaar. Ik wens ook zeker dat we onze dieren gelijk stellen aan onze mensheid.
Dat we hen ruimte gaan geven en ons gaan inzetten hen het beste leven te geven. 

Ik wens dat we gaan inzien dat het allemaal echt niet zo toevallig is hoe alles gaat. Dat we steeds meer vertrouwen gaan krijgen en dat we steeds meer plezier gaan hebben en een beetje in het leven durven te gaan hangen.
Ik wens ons zo fokking veel liefde, dikke vriendschap en zo megaveel plezier samen.
Ik wens dat we een schone zee krijgen, minder plastic meer bewustzijn.
Ik wens dat we elkaar durven te gaan aankijken, onszelf daarvoor trouwens eerst en dat we er samen het beste van gaan maken. Ik wens dat we allemaal genoeg hebben. 
Dat we gaan delen wat we hebben, dat we geven wat we kunnen missen en dat onze angst ons niet uit elkaar drijft, maar juist naar elkaar toe… omdat we samen sterker zijn. 

Daar is lef voor nodig en dat is wat ik ons allemaal wens in 2020.

De problemen lijken soms groot, ik voel soms zo klein. Maar ik wens dat ik in 2020 realiseer dat ik groots bent. Dat je alles kunt en dat je hard en ❤️nodig bent om er samen met mij een betere wereld van te maken.

Als dit ook jouw wens is deel hem… 

Liefs 
Van mij

Wat heb je nodig?

Dat is toch de vraag die je het beste kunt stellen wanneer iemand even in de put zit of wanneer er iets ergs gebeurt is? 
Het lijkt zo klein, het aanbieden van je hulp, het vragen naar iemands behoefte, het naast iemand gaan staan in zware tijden, iemand even stevig vasthouden, een pan soep maken, met de stofzuiger door het huis gaan of even op de kinderen letten, maar dit soort dingen maken zeker het verschil in pijn en verdriet. 

Op Kara Tepe heeft een zwaar drama plaatsgevonden gisternacht. Een ontploffing een daarna een groot woekerend vuur in twee leefcontainers. 
Drie kleine kindjes zijn hun jonge mama verloren…
De jongste dronk nog aan de borst.
Vader is er gelukkig nog, maar nu nog volgens onze Carlijn in shock.

Wat onwijs verdrietig hè…
De leefomstandigheden zijn te link, het wordt te koud en het zal nog veel kouder worden ~ lees mensen gaan van alles doen om zichzelf en hun leefruimte op te warmen. Hoe de brand is ontstaan is nog onbekend maar op beelden is er een flinke ontploffing te zien van mogelijk een gasbrandertje. 

Carlijn was degene die gister door haar knieën ging, haar hand op vader’s hand legde en hem vroeg: “What do you need?
Zijn ogen waren leeg zei Carlijn, zijn adem hoog, maar hij noemde samen met hulp van de bewoners van de buurcontainer wat dingen op die hij nodig had. Alles was immers verbrand. 

Dat mama gestorven is, lieve kindjes, is iets wat jullie voor de rest van jullie leven met jullie mee gaan dragen. Dat is iets wat jaren pijn zou kunnen doen en veel verdriet en gemis kan geven. Wij hopen dat goede steun voor jullie komt en blijft. Dat jullie opgevangen worden door mensen met hele grote harten. Professionele ondersteuning want de knal en de vlammen, jullie hebben het allemaal, na alles wat jullie al hebben meegemaakt, met eigen ogen gezien. 

Wij beloven dat we zullen doen, wat we kunnen doen. En dat was tot nu toe een wiegje, wat speelgoed, kleren en eten.

Toen Carlijn haar verhaal gister einde dag aan ons vertelde zaten er een paar dikke slik-momenten bij. 
Fijn Movement On The Ground dat we ook in dit soort dingen schouder aan schouder staan ❤️
Dank je wel Carlijn voor je dapperheid.

Liefs van ons

Een kindercrisis

Mijn broertje was vorige week een paar dagen met mij op Lesbos om onze jassendistributie te fotograferen. Beeld van de Because We Carrymeiden, de vibe, de grootte en vooral natuurlijk de mensen.
Broer en ik werken anders, hij is van veel doordenken en ik ben meer van creëren in de flow. Dus ik had hem geen echte briefing gegeven, maar vertelde hem de ochtend dat we begonnen, dat hij zo goed kan zien dat ik hem volledig op zijn talentvolle kijkers vertrouw. 
Ook legde ik hem uit dat ik nooit het drama wil opzoeken maar juist de veerkrachtigheid en de hoop. 
Hij gaf mij een high five en we gingen aan de slag. 
Hij is een wetenschapper, dat kun je horen aan de manier hoe hij beredeneerd en denkt. 

Aan het einde van zijn job zei hij het volgende tegen mij en dat raakte mij diep:

“We zien het verkeerd in Nederland Stef, dit is geen vluchtelingencrisis, dit is een kindercrisis. 
Zo moeten we het gaan zien, dat is de realiteit.”

45% op Lesbos is kind. Kinderen die gevlucht zijn voor bommen boven hun bed, voor vermiste vriendjes en bange ouders. Kinderen die in angst geboren zijn en die we hopelijk naar het turningpoint krijgen, dat ze in vertrouwen verder mogen groeien. 

Een kindercrisis… verdrietig, raak en waar.
Dank je wel Philip de Pous voor deze foto. 

De mooiste ogen kijken recht bij mij naar binnen. 
Dapper Syrisch jongetje van een jaar of 5 vol leven, leed en littekens ik gun je rust, een schriftje en een pen, een rugtas met een broodtrommel gevuld met lekkers, een lieve juf en veel vriendjes. Een warm bed, een gelukkige moeder en een vader, rustig en vol vertrouwen. Ik gun je warme prakjes in de avond en fietstochtjes naar de voetbalclub, ik gun je een dagje tv kijken in pyjama op je bank en ik gun je zoveel meer.

De realiteit is dat je in een tentje slaapt en van ons net een warme jasje en winterschoenen hebt gekregen om je kleine lijfie warm te houden.

Dank voor je mooie ogen vriendje. Ik hoop dat dit verhaal en jouw guitige snuitje bij veel mensen terechtkomt en dat we samen weer meer bewustzijn en verbinding creëren. Het eerste dat er nodig is voor grotere hulp.

Liefs Steffi

We zoeken nieuwe krachten op Lesbos

Kracht

Wij zijn een Nederlandse stichting die gevluchte mensen helpen op het Griekse eiland Lesbos. We werken met een klein team in Amsterdam, een oersterk team op Lesbos, een club van zeven mensen die ons elke week komt ondersteunen op het eiland en tientallen vanuit de kampen.

Wij zijn anders dan de anderen. We zijn geen grote keurige organisatie met cijfertjes en protocollen, vergaderingen en begrotingen. Puur omdat daar ons talent niet ligt en we er niet blijer van worden. Wij zijn goed in kijken en zien, in luisteren en horen, wat er het hardste nodig is en dan schakelen #nietlullenmaarpoetsen

Het hardste nodig is vaak een straaltje licht, een beetje hoop, een glimlach, even uitademen, een schouder, een banaan voor de peuter, warme schoenen voor het zes jarige prinsessen meisje, kraamverband voor de net bevallen vrouw, slingers voor de vader die de tent een beetje wil versieren van zijn jarige vrouw en oh zo veel meer. Simpele dingen die wij makkelijk, als gewone mensen kunnen doen.

Wie

We zoeken mensen die ons hierbij op Lesbos willen helpen. We willen niemand uitsluiten, maar willen na alle ervaring wel heel realistisch zijn. 

We zoeken

Mensen die zichzelf kennen, die zuiver communiceren, die fouten mogen maken van zichzelf, die zichzelf kunnen herpakken. Mensen die zelfstandig werken, maar mega graag samen overleggen en samen denken. Mensen die netjes werken, maar ook de touwen los kunnen gooien en zich over durven geven aan ‘alles komt goed & we doen wat we kunnen’. We zoeken sterke lijven, slimme denkers, liefdevolle mensen, die willen geven, veel! We zoeken mensen die tegen te weinig slaap kunnen, een kattige snauw niet persoonlijk nemen en reageren met een ik hou van jou… Mensen die voor een groep vol passie willen praten en durven te zeggen: “mijn onderlip trilt omdat ik het spannend vind, maar ik doe het toch.” Mensen die zin hebben om met een team vol vertrouwen te knallen, zich kwetsbaar op durven stellen en die hard kunnen lachen, mensen die van dansen houden, ook al zijn ze niet al te best op de dansvloer. 
Knalmensen, grote harten, soepelheid, tanden bloot lachen en hard huilen als het nodig is. 

Gewoon hele fijn mensen…

Geen drama, geen beren op de weg zieners en al helemaal geen mensen die in vakjes en goed en fout denken. Ook geen mensen die een week in bed liggen wanneer Jupiter of Pluto weer eens een keer andersom draaien. Geen mensen die met een zakdoek in een kast kruipen om daar stiekem te gaan zitten huilen.

Mensen die durven te leven, in alle compleetheid, zichzelf durven zijn, ook op stomme dagen en met hun alles en vanuit dat alles aanwezig zijn om andere mensen te helpen die de hulp kei hard nodig hebben. 

Wanneer

Vanaf 1 december sowieso iemand, maar in januari of februari zijn er ook krachten nodig .

Hoelang

3-6 maanden of mogelijk langer.

Wat krijg je ervoor

Heel veel dankbaarheid, liefde, gezelligheid en wijsheid.
Ook een kamer in ons huis, vervoer en je ticket.
En laten we verder bespreken wat je echt nodig hebt aan geld. Dit is geen vetpot, maar we verzorgen je goed. 

Hoe

We werken met filmpjes 2-3 minuten vanaf je telefoon. Geen brieven, neem je moment in het filmpje en mail het direct naar steffi@becausewecarry.org je mag je CV erbij doen als pdf. 

Filmpje

2-3 minuten op je telefoon, lees niet voor, zeg wat je wilt zeggen en wat is blijven hangen van het onderstaande. 

  • Vertel ons wie je bent, je naam, je leeftijd en waar je woont.
  • Wanneer je zou kunnen komen en voor hoelang. 
  • Vertel ons bij wie je geboren bent en met wie je bent opgegroeid. 
  • Wie ben je waarvoor het meeste dankbaar in je leven? (Ff 2 x lezen) 
  • Wat inspireert jou?
  • Waar zit jouw grootste kracht, wat wil je graag leren en wat vind je spannend. 
  • Wat maakt je aan het lachen?
  • Waarom ben jij de kracht die wij nodig hebben? 

Ik hoop dat jullie dit gaan delen, zodat we een mega bereik zullen krijgen en we tofferikken gaan vinden. 

Liefs Steffi

De drager van Sophie

inzetten om mensen in nood te helpen is zo mega hoopvol toch? We brachten de kracht van ons kleine kikkerlandje in beeld.

Deze herfst, voor de vierde keer op rij, zamelen we met ruim 100 inzamel-adressen en duizenden mensen door het hele land jassen in die hard nodig zijn voor de 13500 gevluchte mensen op Lesbos die een gure winter tegemoet gaan.

Kelder en zolders worden opgeruimd, alle jassen komen via de inzamelaars aanstaande maandag en dinsdag naar ons inzamel-warehouse in Weesp. Waar we met ruim honderd mensen gaan knallen om alles netjes te sorteren, in te pakken en in de vrachtwagens te tillen die achter elkaar aan naar het eiland rijden.

Spullen die voor ons niet super nodig meer zijn, hebben zo’n grote waarde in de noodsituatie op het Griekse eiland.

De inzamelaars zitten bijna allemaal ‘vol’ wat nog mogelijk is dat je goede, schone en warme jassen in alle maten en kinderschoenen ook schoon, warm en heel naar ons toe brengt op maandag 28 & dinsdag 29 oktober tussen 09.00 – 16.00 uur op de Rijnkade 21 in Weesp. De koffie staat klaar!

De wereld is vol leed en soms voelen we ons te klein om verschil te maken, weten we niet waar te beginnen. Maar blijf onthouden dat we samen alles aan kunnen. Die lichtjes die jullie allemaal stuk voor stuk zijn, zijn zo super hoopvol.

Maak een bakkie thee, zet het filmpje aan en geniet van onze gezamenlijke power!

Alle liefs Because We Carry vanaf Lesbos
Merel en Aafke dank voor jullie mega talent om zo’n mooi filmpje te maken en dank je wel Sophie ❤️